“یک ضرب المثل فرانسوی را خوب به خاطر داشت که میگفت :کسی که خوب دوست دارد ، خوب هم تنبیه می کند.

هدف هنر نجات جهان نیست . بلکه آن است که دنیا را پذیرفتنی تر کند.

_ اما نباید به ناممکن دست زد_ این یک ضرب المثل قدیمی فرانسوی بود و آنت آن را خوب میدانست . برای اولین بار فهمید که شاید عشق، بزرگ ترین نوع بندگی باشد ، و برای رهایی از قید آن آدم باید خراب کار شود و علیه استبدادش بجنگد .

آمیختن جذابیت جسمی با عشق روحی ، مثل مخلوط کردن سیاست با ایده آلیسم است. کار خیلی بدی است.

همانطور که تمام انقلابیون و فلاسفه به ما یاد می دهند ، آزادی پر ارزش ترین چیز روی زمین است . تو نباید تمام عمرت اسیر عشق باشی.”