“در واقع از وقتی مری به میسلتویت آمده بود، چهار احساس خوشایند به او دست داده بود: حس کرده بود که زبان سینه سرخ را می فهمد و او هم زبان مری را می فهمد. در باد آن قدر می دوید که جریان خونش سریع و بدنش گرم می شد. برای اولین بار در عمرش احساس گرسنگی کرد که دال بر سلامتی مزاجش بود و همچنین درک کرد که به خاطر کسی محزون بودن چه معنی دارد.”