“... երբ պատրանքները հանում ես միջիցդ, տեղը խաղաղություն է լցվում, ավարտի ընթացքին խաղաղությունը շատ է կարեւոր, խաղաղ հոգով սպասելը դյուրին է, ինչ–որ տեղ՝ նույնիսկ հաճելի: Խաղաղ սպասել: Չէ, ինչո՞ւ սպասել, պարզապես՝ կենալ: Խաղաղ կենալ: Օրը կգա՝ կհանդիպեն, Ձեռքն անհայտությունից դուրս կսահի, կմոտենա, կպարզի ափը, կասի՝ տո՛ւր ձեռքդ, պստլո, ե՛ս եմ քեզ բերել, ե՛ս էլ տանելու եմ, արի՛...”