“انسان‌ها همان‌طور که فرهنگ‌پذیرند و رو به وحدت دارند، فرهنگ‌ساز نیز هستند، و این امر از گرایش آن‌ها به کثرت سرچشمه می‌گیرد. گرایش افراد به این‌که در گروه‌های اجتماعی خاص، متفاوت با دیگر گروه‌های اجتماعی، تشکل بیابند، منجر به نوآوری‌هایی می‌شود که همان جنبه فرهنگ‌سازی را به عنوان مکمل فرهنگ‌پذیری فراهم می‌آورد.
[...] کثرت و وحدت به هم بازمی‌گردند. دامنه‌های مختلف کوه به سوی قله میل می‌کنند و وحدت می‌یابند، چنان‌که قله در سراشیب دامنه‌ها گوناگون می‌شود و کثرت می‌یابد. کوه بدون قله و دامنه‌ها معنایی نخواهد داشت.”