“دریدا [...] به تو خواهد گفت: «نه، نمی‌توان چارچوب نداشت، اما می‌توان هر چارچوبی را مورد تردید یا ساخت‌زدایی قرار داد، زیرا هر چارچوبی، به نحوی، چیزی را بی‌اهمیت می‌سازد و کنار می‌گذارد، و چیز دیگری را مهم می‌کند و در کانون خود قرار می‌دهد.» به این ترتیب، می‌بینی که نمی‌توانی چارچوبی را که در آن قرار داری، ظرف واقعی تعلیم و تربیت بدانی، بی‌آن‌که به هیچ جانشین یا بدیلی بیندیشی.”