“ما تناقضات دکارتی را پشت سر گذاشته‌ایم، کانت را هم پشت سر گذاشته‌ایم و آن وسوسه‌های مطلق‌گرا و یقینی را نیز رها کرده‌ایم و اکنون به لطف نقد هرمنوتیکی عقل پی برده‌ایم که در شکل‌گیری و ساختار آگاهی ما جنسیت و ناخودآگاه مؤثر است، زبان مؤثر است، تاریخ مؤثر است، فرهنگ مؤثر است. همۀ اینها در تفسیر عقلانی جهان نقش دارند و عقل دیگر آن نیروی مستقل و مطلق نیست که حقیقت را برای ما تضمین بکند.”