“ដើម្បីផ្តល់ក្តីសុខអោយមនុស្ស អ្នកខ្លាំងតែងលាក់ទុក្ខព្រួយ មិនអោយមនុស្សដែលខ្លួននឹងត្រូវផ្តល់ក្តីសុខអោយនោះដឹងទេ ទឹកមុខតែងតែញញឹមដើម្បីជាទីពឹងសំរាប់មនុស្ស តែក្នុងចិត្តទឹកភ្នែកហូរពេញបេះដូង មិនងាយនឹងនិយាយរឿងលំបាកក្នុងខ្លួនអោយអ្នកដទៃដឹងទេខ្លាចគេពិបាក នឹងអស់ទីបង្អែក រឿងខ្លះមិននិយាយដល់ថ្ងៃស្លាប់ តើអ្នកយល់អារម្មណ៍បែបនេះឬទេ? Being sad is my favourite. លួចពួនសំងំសោកសៅ ម្នាក់ឯងជាចំណូលចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ ជីវិតអ្នកខ្លាំងឯកោណាស់។ ក្នុងជាតិនេះបើខ្ញុំបានញញឹមតែម្តងសំរាប់ខ្លួនឯងនោះគឺជាសេចក្តីសុខពេញមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំហើយ។ តែខ្ញុំមិនដែលបានញញឹមដើម្បីខ្លួនឯងម្តងណាសោះ។មានទុក្ខយើងអាចនិយាយរឿងទុក្ខនោះប្រាប់អ្នកដទៃបាន នោះក៏វានៅគ្រាន់បើដែរ តើវាធ្ងន់បន្ថែមលើទុក្ខទៀតនោះ គឺត្រូវញញឹមលាក់ក្តីទុក្ខដែលខ្លួនមាន ដើម្បីផ្តល់កំលាំងចិត្តដល់អ្នកដទៃទៀត។ អ្នកអាស្រមៃដល់អារម្មណ៍បែបនេះទេ?”