“آن موضوع انشا را یادت می‌آید؟ شما در جنگل گردش می‌کردید و یاد ماجرای خنده‌دار نقاش افتادید. شاگرد تنبلی نوشته بود: «من با خیال راحت در جنگل گردش می‌کردم، ناگهان نقاشی که با مهارت پشت درختی پنهان شده بود، جلوی من ظاهر شد و مرا به چنگ گرفت.» یادت می‌آید چه‌قدر به این انشا خندیدیم؟ عبارت «با مهارت پشت درختی پنهان شده بود» از همه بامزه‌تر بود. می‌بینی که، این روزها «دل‌مردگی» برایم همان معنا را پیدا کرده است. من با خوش‌رویی گردش می‌کنم و ناگهان دل‌مردگی که با مهارت پشت یک دکور پنهان شده ظاهر می‌شود و وجودم را تسخیر می‌کند. آن هم با وزن و نیرویی که نمی‌توانی حدس بزنی. حالا برای مبارزه با آن چه کاری از دستم بر می‌آید؟ موهایم را رنگ می‌کنم. وقتی دل‌مردگی و اندوه، بدون خبر قبلی، بر وجود پدرت چیره می‌شود، موهایش را رنگ می‌کند.”