“ចំណុចបួនយ៉ាងដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់មិនឲ្យមនុស្សសាមញ្ញនិយាយ ទី១ អំពីកម្ម ធ្វើចេះនាំឲ្យបានអញ្ចុះ ធ្វើអញ្ចុះនាំឲ្យបានអញ្ចេះ។ ទី២ ពុទ្ធវិស័យ អំពីនិយាមរបស់ព្រះពុទ្ធ។ ទី៣ អំពីឈាន លក្ខណៈរបស់ឈាន ។ និងទី៤ កំណើតរបស់មនុស្ស ។ ប៉ុន្ដែមនុស្សធម្មតាចូលចិត្តនិយាយណាស់ ទាក់ទងនឹងរឿងកម្ម ជាពិសេស គ្រូូធម្មាចារ្យទេសនាតាមវិទ្យ ចូលចិត្តណាស់ និយាយ ធ្វើបុណ្យនេះ នាំឲ្បបាននោះ ធ្វើបុណ្យនោះនាំឲ្បបាននេះ ខ្លួនឯងខ្វាក់សោះហ្នឹង។ រឿងដែលថាកម្មរបស់សត្វពីជាតិមុន សាងយ៉ាងម៉េច នាំឲ្បបានក្នុងជាតិនេះយ៉ាងដូចម្ដេច មានតែព្រះពុទ្ធទេ ដែលអាចដឹង ព្រោះព្រះពុទ្ធមាន សព្វញ្ញុុតញ្ញាណ ។ ចំណែកគ្រូូធ្មប់ឯង អត់មានញ្ញាណនោះទេ អញ្ចឹងកុំប្រឹងធ្វើដូចខ្លួនឯងមានញ្ញាណនោះ ជាអ្នកដឹងជោគវាសនា អតីតកាលរបស់សត្វអី ព្រោះខ្លួនឯងខ្វាក់ទេ ។”