“Колку пати сме го оставиле чедото дома само затоа што сме морале да работиме. Сме го оставиле и паметот до кај него, а нашето тело тргнало на работа? Но, тоа само ние го знаеме. Децата се свесни за нашето отсуство, но не и за нашата растргнатост во мигот. Тие знаат дека им недостигаме, но не знаат колку нам ни недостигаат. Колку се тие сиот свет во нашите очи. Колку жртви би поднеле за нив. И колкави планини би поместиле за нив. И само за нив!”