“آنجا جنازه‌ات را پیدا نمی‌کردند، می‌ماند، باد می کرد و می گندید، دستت توی آب می افتاد و خودت در کناره رودخانه ولو می شدی، نور چشم هایت را می‌آزرد و آخرین قطرات سرخ رنگ در آب رها می شدند. ترسیدی، از تنهایی جنازه ات، از غارت شدن آخرین اثر زندگیت......”