“- Բոլորն էլ մինչև թամբին նստելը լավն են, հենց նսում են այդ անիծյալ աթոռին, հենց ձեռքն են վերցնում մտրակը, դառնում են դահիճ,֊ նեղսրտած ու ցավով ասաց Համբարձումյանը:”