“Μου αρέσει η Ιταλία; Ιδού το ερώτημα. Είχα πάντα την αίσθηση ότι ήταν τρομερή χώρα. Η απερίγραπτη ομορφιά της συνοδεύεται με τις πιο ζοφερές σκέψεις. Όπου και να πας θα βρείς ίχνη από αίμα και δάκρυα. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό ισχύει παντού στον κόσμο, εδώ όμως είναι πολύ πιο εμφανές απ ότι στις άλλες χώρες. Καθώς περνούσαν οι αιώνες, έρχονταν κι έφευγαν πόλεμοι και τυραννίες, τρομερές θεομηνίες, αμέτρητα βάσανα στα παλάτια και στα καλύβια. Διακρίνεις κάτι το ανήλεο στον γαλανό ουρανό που θεώρησε απαθής όλα αυτά. Σε ότι αφορά τον κόσμο, μπορείτε να διακρίνετε αιώνες οδύνης ζωγραφισμένους επάνω σε αυτά τα πρόσωπα και να τους ακούσετε στη φωνή των ανθρώπων. Ναι, ναι, μου αρέσει η Ιταλία. Αλλά με την ευγενέστερη σημασία της λέξης.”