“საქართველომ გიორგი ბრწყინვალის სამხედრო ნიჭითა და ბრძნული სახელმწიფოებრივი პოლიტიკის წყალობით თავისი პოლიტიკური ძლიერება მე-14 ს. მე-2 მეოთხედისთვის უკვე იმდენად აღიდგინა და შინაურობაშიც სრული მშვიდობიანობის დამყარება შესძლო, რომ მისი ძლიერების ხმაგანთქმულობამ ეგვიპტემდეც მიაღწია. არაბული წყაროებიც ცნობით, საქართველო მაშინ დიდ, ვრცელ და ძლიერ ქვეყანა ითვლებოდა. რომის პაპსაც მოეხსენებოდა, რომ საქართველოს სახელმწიფოში ბევრი სხვა ხალხიც იყო. შორეულს ეგვიპტეში ისიც კარგად იცოდნენ, რომ მაშინდელ საქართველოში მტკიცე ხელისუფლება არსებობდა, რომელსაც საკუთარი მეფე ჰყავდა და მისი სატახტო ქალაქი ტფილისი იყო.”