“از عشق سخن باید گفت؛همیشه از عشق سخن باید گفت.
عشق در لحظه پدید می‌آید، دوست داشتن، در امتداد زمان. این، اساسی ترین تفاوت میان عشق و دوست‌داشتن است. عشق، معیارها را درهم می‌ریزد؛ دوست‌داشتن بر پایه معیارها بنا‌می‌شود. عشق، ناگهان و ناخواسته شعله ‌می‌کشد‌؛ دوست داشتن، از شناختن و خواستن سرچشمه می‌گیرد.عشق، قانون نمی‌شناسد؛ دوست داشتن، اوج احترام به مجموعه‌یی از قوانین عاطفی‌ست. عشق، فوران می‌کند -چون آتشفشان و شره می‌کند -چون آبشاری عظیم؛ دوست داشتن، جاری می‌شود - چون رودخانه‌یی بر بستری با شیب نرم.-عشق ویران‌کردن خویشتن است؛ دوست داشتن، ساختنی عظیم.”