“فقط یک چیز از خداحافظی بدتر است؛ فرصت خداحافظی پیدا نکردن. این زخم همیشه تازه می‌ماند و هرچه نگفته‌ای و هرچه نکرده‌ای، تا ابد عذابت می‌دهد. در هر چهره‌ی بیگانه او را می‌بینی، در هر لحظه‌ی بعد از او‌. و به خودت می‌گویی اگر آن آخرین بار این یا آن کار را کرده بودم، اگر این یا آن جمله را گفته بودم. در نهایت می‌فهمی فقط یک جمله بود که می‌خواستی بگویی: دوستت دارم. این آن نگفته‌ی از دست رفته است. و آن بوسه‌ها، آن بوسه‌ها که بر دست و صورتش ننشاندی و دیگر فرصتی برای هیچ‌کدام از این‌ها نخواهد بود. دنیا یک لحظه بود و تو آن لحظه را باخته‌ای.
آن‌که این فرصت را از دست داده بازنده‌ای ابدی خواهد بود.”