“Είμαι, λοιπόν, εγώ ένα σκεπτόμενο πράγμα, δηλαδή ένα πράγμα που αμφιβάλλει, συμφώνει, αρνείται, αντιλαμβάνεται με το πνεύμα (αν και, προς το παρόν, πολύ λίγα), αγνοεί (σίγουρα ακόμα πολλά), θέλει, δεν θέλει, και ακόμα φαντάζεται και αντιλαμβάνεται (γιατί, όπως έχω ήδη παρατηρήσει, παρότι τα πράγματα που φαντάζομαι και αισθάνομαι ίσως να μην υπάρχουν έξω από εμένα, είμαι βέβαιος ότι αυτά τα είδη σκέψης που αποκαλώ φαντασιώσεις και αισθήματα, μόνο ως είδη σκέψης, βρίσκονται μέσα μου).”