“«شهریار»ی که ماکیاوللی وصف می‌کند، بالاتر از هر چیز، هنرمندی‌ست آفریننده که به مادّۀ خویش صورت می‌بخشد و اثری هنری می‌آفریند که همانا «شهریاریِ» اوست؛ اثری که همچون آثار بسیاری از هنرمندان کمتر به‌کمال است.”