“بسا مهرا که می پرداخت از نور،
نمیشد مهرت ، اما ، یک نفس دور:
نیالودم به آب ، از تشنگی ، کام
ندیدم تا خیالی از تو در جام
و گر میشد بسویت آیم ، ای یار،
به سر ره می بریدم یا به رخسار”