“Ամեն անգամ սպիտակ էջի առջև հայտնվելն ինձ համար կասկածներով խառը հաձույք է, բայց նաև հույս, որ առվակը դեռ չի ցամաքել։ Եթե նույիսկ ձայնալարերս վերջնականապես խզվեն, կարծում եմ, ձեռքս կարող է գրել, իսկ միտքս՝ ոռոգել այն։”