“انعکاس
شعری از امیر اور
فارسیِ رُزا جمالی

این ها انعکاساتی هستند که برای همیشه منجمد اند
و این اتاقِ آینه گون از آنِ خاطره ای ست:
کودکی ست در تاریکی
که با سایه ها قایم باشک بازی می کند
چنانکه به زوایای تاریک پله ها نشت می کند
و خود به سایه ای بدل می شود
و این کودکی ست در تاریکی
که از تصویرِ خود جدا شده است
که چهره اش به درون رویاها غرقه است
و اینجا آینه ای ست تاریک
که نور را از خود پس داده
و می بیند.”