“Ναι, αυτή είναι τελικά η ορθή αγάπη. Μα, πόσο δύσκολο είναι να τη διακρίνεις από την άλλη. Και κάποτε, όταν η καρδιά σου δελεάζεται από τα δαιμόνια, νιώθεις σαν τον κρεμασμένο από τον λαιμό, που με δεμένα τα χέρια στην πλάτη και τα μάτια κλειστά μένει να αιωρείται στην αγχόν, κι όμως ζει δίχως καμία βοήθεια, δίχως στήριγμα, δίχως γιατρεία, στριφογυρίζει το κενό...”