“انحنای فریادی
از کوهی
به کوهی در سفر است.

رنگین‌کمانی سیاه
در شبی آبی‌‌رنگ
از دلِ درختان زیتون بیرون می‌زند.

آی
فریاد چون آرشه‌ی ویلونی
تارهای دراز باد را
به نغمه درآورده است.

آی
(غارنشینان چراغِ نفتی خود را بیرون می‌آورند.)

فدریکو گارسیا لورکا | برگردان احمد پوری”