“КАДМО: Не занесувај се, синко! Овде никогаш немало разум. Тој е како алгебра, луѓето го избегнуваат. Народот е диво животно и сака свирепост. Си бил некогаш на бокс меч? Победува оној со инстинкт на убиец. Фрли ги луѓето во војна, местото им е на фронт. Полесно им е да трпат, одошто нешто да менуваат. Полесно им е да патат, одошто да расудуваат. Сега е време на несреќа. Мора да се прилагодиме. Судбината ни е од бога.
ПЕНТЕЈ: Судбината ни е од воспитувањето. Дај ми здрава храна и добра школа, какви богови, какви тикви! Дионис е лажен бог.
КАДМО: Кажи дека е вистински. Нема зијан од лага. Иако е лажен бог, стварно е моќен. Додека ти организираш исхрана и школство за населението, населението ќе ти ја изеде главата.

(„Баханалии“)”