“در این وقت از خود بی خود شده بودم، مثل اینکه من اسم او را قبلاً می دانسته ام، شراره چشمهایش، رنگش، بویش، حرکاتش، همه به نظر من آشنا میامد، مثل اینکه روان من در زندگی پیشین در عالم برزخ با روان او همجوار بوده، از یک اصل و یک ماده بوده و بایستی که بهم ملحق شده باشیم- میبایستی در این زندگی نزدیک او بوده باشم، هرگز نمیخواستم او را لمس کنم، فقط اشعه نامرئی که از تن ما خارج و به هم آمیخته میشد کافی بود- این پیشامد وحشت انگیز که به اولین نگاه به نظر من آشنا آمد، آیا همیشه دو نفر عاشق همین احساس را نمیکنند که سابقاً یکدیگر را دیده بودند، که رابطه مرموزی بین آنها وجود داشته است؟ در این دنیای پس یا عشق او را میخواستم و یا عشق هیچکس را- آیا ممکن بود کس دیگری در من تاثیر بکند؟”