“قدم زنان که می رویم، یادم می افتد باید آن قدر مشکل تو آستین داشته باشم که دیگر برام مهم نباشد از چه حرفی خوشش می آید از چه حرفی بدش می آید. فقط وقتی می توانی واقعا خودت باشی که چیزی برای از دست دادن نداشته باشی، ملتفتی؟ این هم از کشفیاتم بود. شاید مضحک به نظر برسد، ولی وقتی رویاهات تحقق پیدا می کنند تازه کار سخت می شود. همچین وقت هایی حس می کنی بدبیاری در کمینت است، این را از من داشته باش. تازه، با فکر کردن بهش وضع را بدتر خراب می کنی. کشف کرده ام خریتی که با تحقق یک رویا ممکن است از آدم سر بزند با مدت زمانی که آدم صرف خیال بافی می کند نسبت دارد. خریت مساوی است با زمان خیال بافی به توان دو. یعنی بعید نیست الان عق بزنم.”