“شعر خداحافظی

خدا حافظ ای سرزمین شن و باتلاق و صحرا
که روزهایش را شبیه زمانی کهن تازه کرده ایم
خداحافظ ای سرزمین رستگاری و زیبایی
جایی که روحِ تمام برای آزادی در آن تقلا می کرد.


خداحافظ، ای آرزوی صلح و عدالت
در سرزمین مردمی آزاد
خداحافظ ای سرزمین بصیرت
که در بی گناهی کودکان ما تقدس یافته ای

خداحافظ ای سرزمین قهرمانان باسمه ای
رویایی از یکپارچگی و خون
خدانگهدار
و چه قدر دانم
که وجود داری تو
پیش از آن که
به سرزمین آنان بدل شوی.

فارسیِ رُزا جمالی”