“Όταν ένας άνθρωπος που κάνει μια τέτοιου είδους ζωή, μια ζωή συνηθισμένη σε νωθρές κοινωνικές σχέσεις, καλείται να τα βγάλει πέρα μόνος του και απομονώνεται, τότε χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του∙ οι αισθήσεις επαναστατούν, επειδή δεν τροφοδοτούνται όπως συνήθως από άκρως ασήμαντες αλλά, παρ' όλα αυτά, απαραίτητες εντυπώσεις, και η μοναξιά εκφυλίζεται αστραπιαία σε μια νευρωτική έχθρα εναντίον του εαυτού.”