...στις σελίδες της ζωής μας...

…ανάμεσα από τα μάτια μας, ας υπάρξουν φλόγες, στιγμής και δύναμης… έτσι ώστε όλα να καρπώνονται κάτι από τον αληθινό εαυτό μας. Και κάπου πίσω από το στέρνο μας, ας πάλλεται όχι μόνο επειδή την αγγίζουμε, αλλά επειδή κάποιος άλλος μας έκανε να νοιώσουμε έτσι… κι ας αφεθούμε σε όλο αυτό… γιατί το μόνο που μπορεί να στηρίξει κάθε επόμενη στιγμή είναι να είναι όλα καλά… και τα χρόνια να είναι καλά και η δύναμη της αληθινής στιγμής να στέκει μοναδικά για να μας κάνει να χαμογελάμε, όπως ποτέ ως τώρα δεν το τολμήσαμε…Κάποιοι ας μιλάνε, άλλοι ας βιάζονται, μερικοί ίσως να γράφουν και οι υπόλοιποι ας διαβάζουν… τα κείμενα της ζωής και όλα όσα ούτε γράφτηκαν, ούτε όμως ειπώθηκαν. Για αυτά τα κείμενα ας υπάρχουμε, ακόμα κι αν είναι στημένα χειρόγραφα, πρόχειρα ή σκόρπια στις απέραντες σελίδες του κόσμου. Είναι αρκετό για όλους μας να σηκώνουμε το κεφάλι για μια και μόνο λέξη… αυτήν που κρύβεται πίσω από τη γραφή… στις σελίδες της ζωή μας…έτσι όπως το μυαλό δεν στερεύει από εικόνες, δεν αντιστέκεται στους παλμούς, δεν πάσχει από φαντασία, αλλά ούτε και ανάσες από το παρελθόν… αυτές το έφεραν ως εδώ, με υπομονή και προσδοκία. Και για όλα τα υπόλοιπα, ας υπάρξουν στιγμές… δικές μας και φωναχτές… κάποιος θα τις αποτυπώσει, αρκεί να ακουστούν, ακόμα και στον αντίλαλο που τους αρμόζει…            ...χρόνια μυαλά, λοιπόν!ε.γώ