Χνάρια Λασπωμένα

«Φοβάσαι;» σε ρωτά.

Προς στιγμή απορείς με τον τόνο της φωνής του. Δεν το περίμενες και
ξαφνιάστηκες. Δευτερόλεπτα, όμως, μετά ενδίδεις και αποδέχεσαι την πρόκληση,
αποδομώντας κάθε της νόημα.

            «…ποιος να φοβάται; εγώ;» ξεστομίζεις
δήθεν εμφατικά.

            «Ναι βρε… πες μου. Μήπως φοβάσαι;»
επιμένει και το χρώμα της φωνής του έχει ήδη κάτι από χαμόγελο.

            Εσύ