تربیت نخستین

ژان پل سارتر مي گويد: " رفتار اجتماعي آدمي تابع روح و احساس اوست كه زاده محيط اخلاقي و تربيت نخستين است و افكار فلسفي آدمي تابع انديشه و عقل او كه زاده ي استدلال و مطالعه و شناخت و علم و تحولات ناگهاني است." بطور مثال براساس اين تئوري، ديگر نمي توان باقي ماندن يك حادثه ديده در كنار خيابان را تنها به سخت بودن قوانين حقوقي نسبت داد. اين مصلحت انديشي از آموخته هاي اول سرچشمه مي گيرد
آري، ريشه از بين رفتن صفات خوب و بوجود آمدن صفات زشت در انسان را بايد در تربيت كودكان جستجو كرد. آنگاه كه سخاوت در هنگام بخشيدن قسمتي از غذاي خود به ديگري، به واسطه هراس از بيماري منع مي شود. يا حس انتقام جويي از اشياء به عنوان چاره اي براي كاهش درد در هنگام خوردن به زمين، با كلمات كودكانه آموخته مي شود