"αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε", ποιητική συλλογή του Παύλου Παυλίδη

 


Το βιβλίο «Αυτήείναι η γειτονιά μου σκύλε» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή του γνωστού Έλληναμουσικού Παύλου Παυλίδη, που κυκλοφόρησε το 2024 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.Πρόκειται για ένα έργο 96 σελίδων με σκληρό εξώφυλλο, που εξερευνά θέματακαθημερινότητας, γειτονιάς και ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από σύγχρονη ποίηση.

Ο ΠαύλοςΠαυλίδης, γνωστός από τη συμμετοχή του σε συγκροτήματα όπως τα Μωρά στη Φωτιάκαι τα Ξύλινα Σπαθιά, μεταβαίνει μέσω αυτού του βιβλίου από τη στιχουργική καιτη μουσική στην ποίηση.

Η ποιητικήσυλλογή εξερευνά στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή, την παιδική ηλικία, τις προσωπικέςσχέσεις και τα τοπία, με έμφαση στην απλότητα και την αποδοχή της σιωπής. Ταποιήματα απομονώνουν και φωτίζουν καθημερινές εικόνες, μετατρέποντάς τες σεφιλοσοφικές αναζητήσεις για την ύπαρξη και την αρμονία με τον φυσικό κόσμο.

Η συλλογή αντλείαπό βιωματικά στοιχεία του Παυλίδη, όπως οικογενειακά πρόσωπα και μουσικέςεμπειρίες.

Απόσπασμα από τοποίημα «Αθήνα» που γράφτηκε στις 17Νοεμβρίου 1992:

Αισθάνομαι σαν ζώο που το τσαλαπατάει

Το ίδιο του το κοπάδι

Σειρήνες συνθήματα κραυγές

 

Νιώθω πως στέκεται πίσω μου ακίνητη

 

 Μέσα στον πανικό και με κοιτάζει

Καπνίζει ακουμπισμένη σ’ έναν τοίχο

Λες και υπάρχει

Λες και με το βλέμμα της

Προσπαθεί να με σηκώσει όρθιο

Με σηκώνει με το βλέμμα στον αέρα

Και με μια κίνηση zoom

Με φέρνει μπροστά στο πρόσωπό της

Μου φυσάει τον καπνό στα μούτρα

Σαν να παίζει Μπρεχτ

«Σκυλί»

 

Και το αγαπημένο μου ποίημα από τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή, το οποίοφέρει τον τίτλο «Τα ποιήματα»:

Τα ποιήματα που έγραψα μέσα σε εκείνη την έκσταση

Τα κατέστρεψα

Στο ποδήλατο που είχε φλόγες έβαλα ρόδες

Λες και θα με πήγαινε κάπου

Στο κορίτσι που είχε τσεκούρια έβαλα χέρια

Λες και θα με αγαπούσε κάποτε

Στα δέντρα που είχαν λέξεις έβαλα πουλιά

Λες και θα σιωπούσαν κάποτε

Στα ποτάμια που κυλούσαν νοήματα έβαλα νερά

Λες και θα στερεύαν κάποτε

Τα κατέστρεψα Και ησύχασα

Από τότε η ζωή είναι τόσο καλή και δίκαιη μαζί μου

Βλέπω ένα κορίτσι ν’ ακουμπάει ένα ποδήλατο

Σ’ ένα δέντρο δίπλα στην όχθη ενός ποταμού

Ακούω τα πουλιά και δεν καταλαβαίνω λέξη

 •  0 comments  •  flag
Share on Twitter
Published on February 09, 2026 21:00
No comments have been added yet.