Πάμε θέατρο: Ιστορίες των άκρων
Το Ινστιτούτο αισθητικής πουδιατηρεί η κυρία Ρωξάνη, σε μια συνοικία της Αθήνας, στις αρχές του millenium, γίνεται το σκηνικόμιας ανατρεπτικής σάτιρας. Το αντικείμενο της κοινωφελούς εργασίας της εξΟυκρανίας ορμώμενης αισθητικού, είναι η περιποίηση των άκρων, δηλαδή μανικιούρ,πεντικιούρ και τα πέριξ αυτών. Αυτός ο τόπος λοιπόν αποτελεί την αφορμή για ναγνωρίσουμε καθημερινούς ανθρώπους που ζουν ακραίες ιστορίες ή μάλλον ιστορίεςκαθημερινής τρέλας, μια και γενικότερα στον κόσμο μας η ακρότητα έχει γίνει πιακάτι φυσιολογικό.
Η κυρία Ρωξάνη, χυμώδης,συναισθηματική, αλλά και εκρηκτική, όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει,έχοντας σκοπό της να εξυπηρετήσει τον κάθε αναξιοπαθούντα που εμφανίζεται στηνεπιχείρησή της, διευρύνοντας τις παροχές υπηρεσιών της ως και σε τομείςιατρικής.
Η υπάλληλός της, η Νάντια, ολίγοναφελής, ολίγον ψυχοπονιάρα, προσπαθεί να βάλει σε τάξη το καθημερινό πρόγραμμα,το αν τα καταφέρνει βέβαια είναι μια άλλη ιστορία, καθώς οι πελάτες τουινστιτούτου μόνο νορμάλ δεν είναι.
Την καθημερινότητα της εργασίας τουςέρχεται να διαταράξει ο Στεφάν Εστεφάνογλου, ένα πωλητής που είναι πρόθυμος ναπαράσχει στην κυρία Ρωξάνη όχι μόνο καλλυντικά και κρέμες αμφίβολης προέλευσης,αλλά και οτιδήποτε άλλο βάλει ο νους του κάθε καταναλωτή. Πολυμήχανος καικαταφερτζής, κανείς δεν μπορεί να υποψιαστεί ότι ίσως και κάτι ακόμα νακρύβεται κάτω από τα παρδαλά του ρούχα.
Στο ινστιτούτο μπαινοβγαίνει καιη Ντέσπυ, η απελπισμένη νεαρή που εκφράζεται ως emo, αναζητώντας τον αληθινό της εαυτό, καιπου ενίοτε ακούει και στο βαπτιστικό της όνομα Παυλίνα. Φαίνεται απόμακρη, έναξένο σώμα μέσα στην τρελή χαρά που επικρατεί στο Ινστιτούτο.
Πελάτες διαφόρων κοινωνικώνθέσεων και επαγγελμάτων μπαινοβγαίνουν για να αναζητήσουν τις υπηρεσίες της κυρίαςΡωξάνης.
Ο παπα Παρθένιος, παρότι κληρικός,πρώτος και καλύτερος, καθώς η κούραση των υπηρεσιών που προσφέρει καθημερινά στουςπιστούς του, έχει εξουθενώσει τα πόδια του, με αποτέλεσμα να χρειάζεται τις γνώσειςτης κυρίας Ρωξάνης επί του θέματος.
Εμφανίζεται όμως και η κυρία ΚούκουΒάγια, των Βορείων προαστείων, κοιτάζοντας αφ’ υψηλού τος πάντες. Στο ίδιομοτίβο και η κόρη της, Σάντυ, φιλόμουσο μηρυκαστικό της συμπεριφοράς της μητέραςτης. Τις συνοδεύει ο Ντίνος, αδελφός της κυρίας Κούκου Βάγιας, ένας ακόμα πουζει στον κόσμο του και δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζεται με ποιήματα, που πλάθειστο πόδι.
Και ως επιστέγασμα, τις υπηρεσίεςτου Ινστιτούτου αναζητεί και η Ζέτα Καρπαθίου Δρακουλέλη, που είναι ησυμπερίληψη του όσα δεν φτάνει η αλεπού. Επιδεικνύει τίτλους καταγωγής καισπουδών, θέλοντας να δείξει τέρας μορφώσεως, χωρίς να συνειδητοποιεί τηνπραγματική εικόνα που εκπέμπει.
Αυτά τα εννέα πρόσωπα θα μπλεχτούνσε τραγελαφικές καταστάσεις, οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν και οι εξελίξειςθα είναι καταιγιστικές μέχρις ότου η τάξη αποκατασταθεί ή μήπως όχι;
Αυτά θα μας τα πουν οι θεατές. Έναςαπό αυτούς ήμουν και εγώ, οπότε θα καταθέσω αυτά που αποκόμισα.
Το έργο Ιστορίες των άκρων μέσααπό την ακρότητα και το γέλιο που αυτή προξενεί, δεν χάνει τον βαθύτερο στόχοτου. Να σατιρίσει και να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα, της κοινωνίας και ταδικά μας φυσικά, εφόσον θέλουμε δεν θέλουμε, μέλη της είμαστε. Μια πρώτη ανάγνωσηόσων διαδραματίζονται επί σκηνής αφήνει τη γλυκιά αίσθηση της φάρσας. Μέσα από εξωφρενικέςκαταστάσεις που τείνουν στην υπερβολή, χαρακτήρες καρικατούρες, μπερδέματα, κωμικέςατάκες, ρυθμό καταιγιστικό όσο εξελίσσεται το έργο, αναγνωρίζουμε τα κύρια στοιχείαπου συνθέτουν τη φάρσα ως θεατρικό είδος. Στόχος να διασκεδάσουμε με το δράμαπου εξελίσσεται, όμως… Αυτό που πετυχαίνει τελικά και βγάζω το καπέλο σε όλους τουςσυντελεστές είναι ότι συνειδητά ασκεί κριτική στα κακώς κείμενα. Πίσω από τηνκάθε ατάκα και κίνηση των dramatis personae,υπερχειλίζουν τα πάθη της σύγχρονης εποχής: η ανασφάλεια, η απώλεια της πραγματικήςταυτότητας, η φιλαυτία, οι αλλαγές στην νοοτροπία, η επιτήδευση, ο ατομικόςεγκλωβισμός σε στερεοτυπικές κοινωνικές απαιτήσεις, η διάσταση ανάμεσα στο είναικαι το φαίνεσθαι εντέλει.
Συγχαρητήρια λοιπόν θα δώσω σε όλουςτους συντελεστές, γιατί απέδειξαν περίτρανα ότι ζούμε ιστορίες …άκρων!
Με σειρά εμφανίσεως, γεμίζουν πληθωρικάτη σκηνή οι:
Κωνσταντίνα Κάτση, ΣοφίαΓιαννουλάτου, Άννα Καψάλλα, Άννα Αποστόλου, Στέλιος Σηφάκης, ΓιώταΔημητρακοπούλου, Αθηνά Αλχαζίδου, Στέλιος Κάσδαγλης, Κωνσταντίνος Σωτηρίου,Μαρία Χίου.
Το κείμενο είναι της Μαρίας Χίου.
Η μουσική επιμέλεια της ΣιμέλλαςΕμμανουηλίδου.
Τα σκηνικά της Άννας Αποστόλου.
Υπεύθυνη social media: Άννα Καψάλλα.
Παραγωγή: Melissa Tales
Στο Θέατρο της Ημέρας, κάθεΣάββατο από 1 Νοεμβρίου έως 13 Δεκεμβρίου.
