ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: Ο ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΟΣ ΣΕ ΑΞΙΑ

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: Ο ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΟΣ ΣΕ ΑΞΙΑ

Βρισκόμαστε να βιώνουμε για ακόμη μια φορά την Μεγάλη και Άγια Παρασκευή. Λίγο πριν το τέλος της Μεγάλης Εβδομάδας, θέλω να σταθώ σε αυτή την ημέρα. Σαν σήμερα, σταυρώθηκε ο Χριστός. Σαν σήμερα, έγινε το μεγαλύτερο έγκλημα. Σαν σήμερα, η ανθρωπότητα πρόδωσε για ακόμη μια φορά την καταγωγή της.

Καθόλη την Μεγάλη Εβδομάδα, εξιστορούνται τα γεγονότα Î±Ï€ÏŒ την Κυριακή των Βαίων, μέχρι και την Ανάσταση. Μέσα σε λίγες ημέρες, η χαρούμενη υποδοχή Του Χριστού μέσα στην Ιερουσαλήμ, μετατράπηκε σε σταυρική καταδίκη. Εκείνος έδωσε αγάπη, ελπίδα, προστασία, θεραπεία, θαύματα και οι άνθρωποι του το ανταπέδωσαν με προδοσία, μίσος, ψέματα, κακία, θάνατο.

Το Î¼Î±ÏÏ„ύριο Του Χριστού, ξεκίνησε Μεγάλη Πέμπτη βράδυ, από την ώρα που άρχισε Î½Î± προσεύχεται ÏƒÏ„ον κήπο της Γεθσημανής, πριν την σύλληψή του. Τα γεγονότα έλαβαν χώρα με την ακόλουθη σειρά: 

Προσευχόμενος στον Πατέρα Του στον κήπο της Γεθσημανής για τα επερχόμενα γεγονότα του μαρτυρίου Του και της θανάτωσής Του, είχε ήδη αρχίσει να συνταράζεται ολόκληρος. Σωματικά, εξαιτίας αυτής της δεδομένης ψυχικής Του κατάστασης, υπήρξαν συμπτώματα. Ο απόστολος Λουκάς αναφέρει στο ευαγγέλιό του, ότι ο ιδρώτας Του Χριστού έπεφτε κάτω σαν θρόμβοι αίματος και προσευχόταν περίλυπος. Ιατρικά, αυτό είναι το φαινόμενο της αιματίδρωσης, κατά το οποίο  σπάνε τα τριχοειδή αιμφόρα αγγεία που επικοινωνούν με τους ιδρωτοποιούς αδένες κι έτσι το αίμα αναμιγνύεται με το αίμα. ÎœÎµÏ„ά, συλλαμβάνεται και Τον πηγαίνουν στον ναό ÎµÎ½ÏŽÏ€Î¹Î¿Î½ του ÏƒÏ…μβουλίου των αρχιερέων. Ξεκινάει η δίκη, οι κατηγορίες, τα φτυσίματα, τα ραπίσματα και για την τελική του καταδίκη Τον πάνε στον Πόντιο Πιλάτο και μέχρι να βγει η τελική απόφαση Τον πηγαινοφέρνουν από τον Πιλάτο στον Ηρώδη και πάλι πίσω.  ÎˆÏ‡Î¿Î½Ï„ας ήδη περπατήσει κάποια χιλιόμετρα, ÎµÎºÎµÎ¯Î½Î¿ το βράδυ μέχρι να καταδικαστεί σε θάνατο τον φυλάκισαν στο Πραιτώριο. Όσοι έχουν βρεθεί στα Ιεροσόλυμα κι έχουν επισκεφτεί αυτή την φυλακή, έχουν δει ακριβώς σε τι κατάσταση ήταν τότε. Μια υπόγεια, στενή  φυλακή είχε τον Χριστό μέσα της. Τα πόδια Του δε, τα είχαν βάλει σε δύο τρύπες. Παρακάτω παραθέτω φωτογραφία της φυλακής.Την επομένη ημέρα, καταδικάζεται σε σταυρικό θάνατο, αφού πρώτα τον φραγγέλωσαν. Φραγγέλωμα για εκείνη την εποχή, σήμαινε μαστίγωμα με ξύλινες ράβδους ή με δερμάτινες μακριές λωρίδες, όπου στις άκρες τους είχαν σφαιρικά μολύβδινα βαρίδια και κοφτερά κομμάτια από κόκκαλο προβάτου. Στην περίπτωση Του Χριστού, χρησιμοποίησαν την δεύτερη μέθοδο. Σε αυτή την περίπτωση, κατά την διαδικασία κοβόντουσαν κομμάτια από την σάρκα του θύματος. Επιπλέον, του τοποθέτησαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, το οποίο με ένα καλάμι το χτύπησαν πάνω στο κεφάλι Του και καρφώθηκε πιο βαθιά.Μετά από τέτοια φρικτά βασανιστήρια, παίρνει τον δρόμο για τον Γολγοθά κουβαλώντας στους ώμους του το οριζόντιο ξύλο του σταυρού, το οποίο ζύγιζε συνήθως από 40 έως 60 κιλά. Ταυτόχρονα, το πλήθος Τον έβριζε, Τον έφτυνε και Τον χτυπούσε. Μέχρι να φτάσει στο σημείο της σταύρωσης, έπεσε κάτω τρεις φορές.Στον Γολγοθά, το φρικαλέο έργο των ανθρώπων που τον καταδίκασαν, το τελειώνουν  με τον πιο οδυνηρό τρόπο θανάτου. Η σταύρωση είναι ένας ιδιαίτερα σκληρός και βασανιστικός τρόπος θανάτωσης. Τα καρφιά δεν έμπαιναν σε τυχαίες θέσεις στο σώμα. Στα χέρια, σταυρώθηκε στους καρπούς και όχι στις παλάμες. Ο λόγος ήταν γιατί όταν θα υψωνόταν ο σταυρός, το βάρος του σώματος θα έσκιζε τις παλάμες, οπότε για να μην πέσει το σώμα από τον σταυρό, τα έβαζαν στους καρπούς για να παραμείνει το σώμα καρφωμένο πάνω στον σταυρό. Τα πόδια επίσης καρφωνώντουσαν με συγκεκριμένο τρόπο. Τα γόνατα ήταν σε κλίση 90 μοιρών, για να πέφτει το βάρος του σώματος στα καρφιά και τα γόνατα να στηρίζουν το σώμα. Τα είχαν όλα διατεταγμένα με τέτοια τρόπο, έτσι ώστε να μην πέφτει το σώμα από τον σταυρό, αλλά να μένει καθηλωμένο εκεί. Εκτός από αυτό, η θέση των εκτεταμένων χεριών δεν ήταν τυχαία. Το βάρος του σώματος πίεζε το διάφραγμα προς τα κάτω, ο αέρας μεταφερόταν στους πνεύμονες και έμενε εκεί και για να εκπνεύσει, έπρεπε να στηριχτεί στα καρφωμένα Του πόδια. Σε αυτή την θέση των χεριών, υπήρχε μια Î±Î½Î±Î³ÎºÎ±ÏƒÏ„ική Î¸Î­ÏƒÎ· εισπνοής, όπου τελικά οδηγούσε σε ασφυξία.Βασανισμένος, καταχτυπημένος, πονεμένος, άυπνος, γυμνός, με πυρετό, έμεινε στον σταυρό για έξι ολόκληρες ώρες. Μέσα σε όλα αυτά, ακόμα και τις τελευταιους Του στιγμές, ενώ ζήτησε νερό, Του έδωσαν ένα μείγμα από χολή και ξίδι. Και μετά... ο Î˜ÎµÏŒÏ‚ εξέπνευσε. Î¤Î± λόγια που ακούγονται σε κάθε λειτουργία της Μεγάλης Εβδομάδας, είναι συγκλονιστικά. Οι περιγραφές είναι συγκλονιστικές. Αναλογιζόμενος κάποιος τα πάθη Του Χριστού που αντάλλαξε για την σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας, σε κάνει να σκεφτείς αλλιώς κάποια πράγματα. Σου δίνει την ευκαιρία να αλλάξεις τις προτεραιότητές σου. Σε βοηθάει να επαναξιολογήσεις την ζωή σου. Σε αφήνει γυμνό από τα εγκόσμια και σε φέρνει μπροστά από την ψυχή σου, να προσπαθείς να την αγγίξεις όσο πιο ειλικρινά μπορείς. Και αυτή την φορά, αυτή την Μεγάλη Παρασκευή, να σκεφτείς ότι θα τα καταφέρεις να σε αγαπήσεις περισσότερο. Γιατί η οδός του μαρτυρίου Του Χριστού, έγινε για να τα καταφέρεις εσύ, εγώ, όλοι μας.

Αν και τα λόγια που ακούμε κάθε φορά στην εκκλησία είναι στην ελληνιστική κοινή, παρόλο που για κάποιους από εμάς είναι δύσκολο να παρακολουθούμε, η απόδοση των νοημάτων είναι τέλεια ακριβής και ολοκληρωμένη, γι' αυτό και θεωρώ ότι αξίζει να μεταφέρω μερικούς από αυτούς τους στίχους. Σε ελεύθερη μετάφραση:
Εκείνος που ποίησε τις λίμνες, τις πηγές και την θάλασσα, ταπεινώθηκε και έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του από υπερβολική ευσπλαγχνία, εκπαιδεύοντάς τους άριστα προς την ταπεινότητα, υψώνοντάς τους από τον γκρεμό κάθε κακίας, ως ο μόνος φιλάνθρωπος.Σήμερα ο Ιούδας εγκαταλείπει τον Κύριο και παραλαμβάνει τον διάβολο. Πώς πούλησες Εκείνον που δεν μπορεί να υπολογιστεί η αξία Του; Πώς είναι δυνατόν να βλέπεις τον φωστήρα και να τον πουλάς για τριάντα αργύρια;Εκείνος που έπλασε τα χέρια των ανθρώπων, δέχεται από αυτά τα χέρια χτύπημα στο στόμα.Οι νομοθέτες Ιουδαίοι και οι Φαρισαίοι σταύρωσαν τον αμνό και τον παρέδωσαν στον τάφο. Μη πλανάσθαι Ιουδαίοι. Είναι Εκείνος που σας έσωσε από την θάλασσα και σας έθρεψε στην έρημο. Εκείνος είναι η ζωή και το φως και η ειρήνη του κόσμου.Κύριε, αξίωσες τον ληστή α υθημερόν να εισέλθει στον παράδεισο.Ο κτίστης του κόσμου, παραδόθηκε στα χέρια ανόμων και από το ξύλο κρεμάται ο φιλάνθρωπος, Εκείνος, που  θα τους απελευθερώσει Î±Ï€ÏŒ τα δεσμά του άδη.Σήμερα, κρεμάται επί του ξύλου, Εκείνος που κρέμασε την γη. Μπήκε στεφάνι ακάνθινο στο κεφάλι, Εκείνου που είναι ο βασιλέας των αγγέλων. Τον τύλιξαν κοροϊδευτικά με κόκκινη ένδυμα (όπως βάζουν στους βασιλιάδες), Εκείνον που τυλίγει τον ουρανό με τα σύννεφα. Δέχτηκε χτύπημα, Εκείνος που ελευθέρωσε τον Αδάμ. Έβαλαν καρφιά, στον Νυμφίο της εκκλησίας. Τρύπησαν με λόγχη, Εκείνον που ήταν ο Υιός της Παρθένου.Σήμερα, σε είδε η Παρθένος να κρέμεσαι στο σταυρό. Ταράχτηκαν τα σπλάχνα της και οδυρόταν από τα βάθη της ψυχής της, έγδερνε με τα νύχια της τα μάγουλά της και έκλαιγε γοερά:''Αλίμονο, θείο τέκνο. Αλίμονο, φως του κόσμου. Πώς βλέπουν τα μάτια μου τον αμνό του Θεού;'' Βλέποντας αυτά οι ασώματες στρατιές των αγγέλων, είπαν: ''Πώς να σε κατανοήσουμε Κύριε, ασύλληπτε; Δόξα στο όνομά Σου!''Σήμερα, ο Δεσπότης της κτίσης, βρίσκεται μπροστά στον Πιλάτο και παραδίνεται στον σταυρό. Και πάει μόνος του, σαν  αμνός, με δική του βούληση.
Στον 8ο στίχο, αναφέρεται η αντίδραση των αγγέλων. Οι άγγελοι, είχαν λάβει εντολή από τον Κύριό τους, να μην επέμβουν και να μην Τον βοηθήσουν καθόλη την διάρκεια του μαρτυρίου Του. Μπορούσαν μόνο να είναι θεατές. Βλέποντας τον Πλάστη τους να υπομένει βασανιστήρια και εξευτελισμό και μάλιστα για ένα είδος - το ανθρώπινο - το οποίο είναι κατώτερό τους και βλέποντας την υπέρμετρη αγάπη του Κυρίου τους για τον άνθρωπο παρόλα αυτά, τον δοξάζουν ακόμα περισσότερο, ξεπερνώντας αυτό το γεγονός την δική τους αντίληψη. Αφουγκραστείτε για λίγο αυτά τα λόγια. Αν και λιγοστά τα όσα ανέφερα, είναι συνταρακτικά όλα όσα περιγράφονται. Είναι ακόμα πιο συνταρακτικό το γεγονός ότι αυτή ήταν η τιμή που αναλογούσε σε εμάς και Ï€Î¿Ï… χρειαζόταν να ξε-πληρωθεί Î³Î¹Î± να σωθούμε. Αυτή την τιμή, την ξεπλήρωσε αντί για εμάς, ο Δυνατότερος όλων. Μετά όμως από δύο χιλιάδες χρόνια, αναλογιστείτε. Οι άνθρωποι τον προδίδουν ακόμα; Τον σταυρώνουν ακόμα; Μη γένοιτο! 
Ας θυμόμαστε πάντα, ότι μετά από κάθε Γολγοθά μας περιμένει και μία Ανάσταση. Î‘Ï‚ θυμόμαστε ότι μετά από κάθε κόστος που θα χρειαστεί να πληρώσουμε σε οποιαδήποτε προσπάθειά μας, μας περιμένει η χαρά, η επιτυχία και ένας γεμάτος εαυτός. Εύχομαι καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σε όλους μας!


Φωτογραφίες από τη φυλακή που είχαν τον Χριστό.





















Ε.Μ.