رؤیانفس

امیدواره شو تو حجمِ این قفس

کارِ تو بعد از این خلقِ یه معجزه‌س

باید شروع کنی راهِ نرفته رُ

باید عوض کنی روزای هفته رُ

تا جمعه‌ی سیاه، چارشنبه‌تر بشه

تا مرگِ لعنتی هی جون‌به‌سر بشه

بغضتُ بشکن وُ ابری شو وُ ببار

این صبحِ مُرده رُ تا شب دووم بیار

می‌ریزه با نگات دیوارِ روبه‌روت

بن‌بستُ کوچه کن با حرفی از سکوت

باید که دستِ تو رؤیانفس بشه

دنیا جهنمِ تیغ وُ قفس بشه

وقتی که خنده رُ مهمون کنی به لب

خورشیدُ بی‌خیال دعوت کنی به شب

خوابِ خوش از سرِ کابوس می‌پَره

رؤیای قیمتیت بازی رُ می‌بره

./ ۶ دی ۱۳۹۲

©

نوشته رؤیانفس اولین بار در فؤاد صادقیان. پدیدار شد.