nihan > Recent Status Updates

Ölüm öyle bir şey ki insanı en büyük düşmanlarıyla bile barıştırıyor.

Artık hiç dostum olmayacak," dedi genç adam, "ne yazık! Bundan böyle yalnızca acı hatıralarım olacak."

'Tutsaklığın ilk günü' ve devamındaki bölümler sinirimi o kadar bozdu ki burada mola verdim, kitabı yırtıp atacaktım yoksa

Her şey bir değişmeden ötekine geçmek zorunda olduğu için gerçek bir kalgınlık arayan akıl, kalan, duran hiçbir şey bulamayarak yaya kalır; çünkü her şey ya var olmak üzeredir ve henüz hiç de var değildir ya da daha doğmadan ölmeye başlamaktadır.

"Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için."

Böyle azgınlıkları vardır halkın;
Her ülke nefret eder komşusunun Tanrılarından
Ve inanır gerçekliğine yalnız kendi Tanrılarının.
Juvenalis

Çünkü bilmediğini bilmek için bir hayli anlayış olmalı insanda: Bir kapının kapalı olduğunu anlamak için o kapıyı itmek gerekir.

Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü, her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır.

Vah, vah! Nasıl olur da insan bir şeyi
Kendinden daha çok sevmeye kalkar?
Terentius

Filanca hayatını işsiz güçsüz geçirdi, deriz; bugün hiçbir şey yapmadım, deriz. —Bir şey yapmadım ne demek? Yaşadınız ya! Bu sizin yalnız başlıca işiniz değil, en parlak, en şerefli işinizdir. — Bana büyük işler çevirmek imkanını verselerdi, neler yapmaya gücüm olduğunu gösterirdim, deriz. Önce siz kendi hayatınızı düşünmeyi, çevirmeyi bildiniz mi? Bildinizse bütün işlerin en büyüğünü görmüş demeksiniz.

Ah hiçbir zaman, hiçbir şeyi yitirmeyeceğini sanarak tüketmek kendini. Tükenişine seyirci kalmak, bu yasaklanmalı.

yapmazdım artık yapamazdım
yolun inkârından geliyordu ayak seslerim
ve umutsuzluğum daha büyüktü ruhumun direncinden
ve o bahar ve o yeşil evham
penceremin önünden geçen
gönlüme
"bak" diyordu
"hiç yol almamışsın sen, batmışsın..."

farkında değildim sen yerinde dururken oradan
akarsu gibi geçmekte olduğumun
sonun lanetli tozunda yitip gittiğimin
ölümün karanlık yoluna teslim olduğumun

bütler yüzünden kitap okumaya yine mola vermişken çerezlik diye başladım.

sana geldim. gelmeyecektim. yolda gelmemem için 50 tane sebep saydım. ama sebepleri saydıkça fark ettim ne kadar çok gelmek istediğimi..

Geçmişimde, çocukluğumda kayda değer bir şey yoktu; ne aşk ne de başka bir şey. Bu yüzden benim söylediğim her şey gelecekle ilgiliydi. Çünkü gelecek, istediğim renklerle boyamak üzere hala benimdi. Özgürce karar vermek, istersem değiştirmek üzere hala benim...

düşünüyorum ama biliyorum ki hiç
gücüm yok bu kafesten çıkmaya
gardiyan razı olsa da
takatim yok kanatlanıp uçmaya

Geceleri uykumdan uyanıp da yanımda kendimi görünce korkudan aklım çıkıyor. Onca yıllık kendimim, hâlâ kendime alışamadım. Yani ben henüz kendimle ilgili oryantasyon sürecimi tamamlayamamışken bir başkasına alışmamı beklemek delilik olur Osman, delirme, ben ayrılmak istiyorum.

"You're going to be okay. Not because I said so, but because 'okay' is where we all end up, even if we fuck up entirely along the way."

Sonuçta aşk, yaşanan parlak anlar dışında o kadar da neşeli bir şey değildi. Belirsizlik, özlem ve kaybetme korkusuyla yaşamanın kara sevinciydi.

"... A good life is not how it adds up in the end, but what you're counting along the way. "

yüz yıl sonunda devam etme kararı aldım, inat ettim bitiricem bu kitabı 👆🏻

Yaşamın nihai anlamı da, eğer böyle bir şey varsa, en sonunda, ölümün eşiğinde ortaya çıkmıyor mu? Ve bu nihai anlam da, her bir durumun potansi­yel anlamının, ilgili bireyin bilgisi ve inancının elverdiği ölçüde en iyi şekilde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğine bağlı değil mi?

İlk kadınım ben, son kadında da var olacağım.

... hayal gücünün etkin hale gelmesi için ortada bir sorun olması gerekir. Bir başka deyişle sınırların varlığıdır, insana öte yeri hayal ettiren.

... Çünkü edebiyat içe çevrilmiş bir gözdür. Hem gören hem de görülen kişidir sanatçı. Gördüğü kendisi olan, kendisinde gördüğü başkaları olan biridir.

Bir keresinde, kötü bir akşam saatinde, tam bu pisliklerin, iğrençliklerin başlangıcı, ilki araştırılacakken usul bakışlarını dikmişti duvara. "İnsanın," demişti, "başka birine verebileceği en ufak şey, bedenidir." Oysa gözden kaçırdığı daha önemli bir şey vardı bu arada: kendi katılışı, yaranışı, vericiliği; bedenini öyle sakınmadan, hiçbir şey esirgemeden, ayırmadan verirken kendinin de azar azar tükendiği.

“...Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe, yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi...
”

“...Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi...
”

Reading-slumptan reading slumpa sürüklendiğim, bolca okumamayla geçen bir yılın sonunda daha erişilebilir hedeflerle 2024'e başlamaya karar verdim. Umarım 2024 bol okumalı, izlemeli, gezmeli kısacası kendimi her açıdan geliştirmeli süpper bir yıl olur💖.