Mohammad > Recent Status Updates

ممدوح عاقلی چند بودن، به که مضحکه‌ی نادانان بی‌شمار شدن و کسب شهرت نزد عده‌ی قلیل خواص بهتر از تامین زندگی با پسند جمع بی‌شمار

ویرجینیا وولف، روز ۲۳ ژوئن ۱۹۲۹، در دفتر خاطراتش نوشت: چه افسرده زاده شده‌ام من! تنها چیزی که مرا روی آب نگه می‌دارد کار کردن است... تا از کار دست می‌کشم احساس می‌کنم که دارم غرق می‌شوم، غرق

تعداد دوقطبی‌ها در میان داستان‌نویسان ده برابر آدم‌های عادی است، و احتمال ابتلای شاعران به این اختلال چهل برابر است. میزان اختلالات روانی در شاعران برجسته ۸۷درصد و در نویسندگان برجسته ۷۷درصد. این نسبت‌ها بسیار بالاتر از نسبت مشابه در آدم‌های موفق در عرصه‌های غیرهنری است

یا باید کار جنگ رو یکسره کنی یا جنگ کار تو رو یکسره می‌کنه. معمولا حالت دوم اتفاق می‌افته

فقط سلین می‌تونه دو روز با بدن تکه‌پاره توی علفزار افتادن رو به تخت بیمارستان ترجیح بده. و بگه توی علفزار "بیشتر شور لعنتی زندگی" داشتم

انسانیت خیلی خودش رو جدی می‌گیره. این اولین گناه دنیاست. اگر غارنشین‌ها خندیدن رو یاد می‌گرفتند الان وضع دنیا فرق داشت

فصل جنایات خیلی نفس‌گیر بود. خوشحالم که بعد از مدت‌ها یک کتاب درست و حسابی میخونم

اگر قاتل ها قبل از ارتكاب قتل، صورت قربانی ها، و قاضی ها قبل از دادن حكم، صورت محكومان را به تصویر بكشند، دیگر صورتی باقی نمی ماند كه مأموران اعدام نقاشی كنند‏

توی نسخه اصلی اساطیر اسكاندیناوی، لوكی در اصل برادر خونی اودین هست و نه پسرش.با تشكر از مرحوم استن لی! اما اینجا نوشته پدر اودین بور هست و پدر لوكی فاربوتی؛ پس چطور اودین و لوكی برادران تنی هم هستند؟‏

ته قلبم از حکومتی که تهدید خاموشش باعث می شد هر چند نفری که دور هم تجمع می کنند، حتی برای چند ثانیه، مشتاقانه از بی فکرترین و احمق ترین فرد جمع تقلید کنند، نفرت داشتم

گنجایش من برای فعالیت‌های ذهنی همون‌قدر بی‌نهایته که بی‌کرانه‌های فضا. البته به‌جز گنجایش احساساتِ خوشحالی. گنجایش خوشحالی من رو می‌تونی تو یه قوطی کبریت جا بدی. حتا بدون این‌که قبلش کبریت‌ها رو از توش دربیاری

شهامت فکری ویژه ای لازم است تا موجودی بدون هراس بپذیرد که چیزی جز تکه ی کوچک مدفوع انسانی نیست،ناقص الخلقه ی زنده،دیوانه ای عصیانگر در مرز انتقال به شفاخانه،ولی شهامت فکری بزرگ تری هم ضروری است تا اگر انسان آن را پذیرفت،خود را با سرنوشت خویش تطبیق دهد،بدون اتکا،بدون تسلیم،بدون ایما و اشاره یا حتا بدون نشانی از نزدیکیِ لعنتی موثر،که طبیعت برای کسی مقرر کرده است

از خود می پرسم و خودم را باز نمی شناسم.من چه کردم؟ بی حاصل بود،و چه خواهم کرد؟ نمی توانم برآورد کنم.من بخشی از زندگی را که گم نکرده بودم هدر دادم وقتی که به شکلی مغشوش هیچ را کشف می کردم.چه عینی بنگرم و چه ذهنی از خود سیر شده ام

برای اینکه بتوانم خلق کنم،خود را ویران کردم،چه بسا خودم را به خویشتن خویش تسلیم کردم،که من در وجود خودم جز به شکلی بیرونی وجود ندارم.من صحنه ای جاندارم که بازیگران گوناگون بر روی آن ظاهر می شوند و نمایشنامه های گوناگونی به اجرا در می آورند

در قرون وسطی نجبا از دادن مالیات معاف بودند. این نجبا وام هایی با بهره سنگین از یهودیان می گرفتند و بعد شاه از یهودی های وام دهنده مالیات سنگین میگرفت یا اموالشون رو تصاحب میكرد. به این ترتیب یهودی ها مثل یك اسفنج عمل می كردند‏.از همینجا بودكه تصویر یهودی طماع و نفرت انگیز و غیرخودی در اذهان شكل گرفت

آدم کودن به ندرت تنها می ماند

سارتر و دوبوار تصور كامو از پوچی را قبول نداشتند. به نظر آنان، زندگی حتی زمانی كه در مقیاسی كیهانی دیده شود،پوچ نیست،و صرف گفتن اینكه زندگی پوچ است،چیزی عاید ما نمیكند.زندگی در نگاه سارتر و دوبوار سرشار از معنای حقیقی است

همیشه یك اقلیتی بود. كه از یك چیزی می ترسید و یك اكثریتی كه از تاریكی، از آینده، از گذشته، از حال، از خودش و سایه ی خودش می ترسید. و به خاطر هر كدام از این ترس ها یك چیزی سانسور  شد

همیشه یك اقلیتی بود. كه از یك چیزی می ترسید و یك اكثریتی كه از تاریكی، از آینده، از گذشته، از حال، از خودش و سایه ی خودش می ترسید. و به خاطر هر كدام از این ترس ها یك چیزی سانسور  شد

ما زمینی ها استعداد خاصی برای خراب كردن چیزهای بزرگ و زیبا داریم. می دانید، تنها دلیل اینكه چرا وسط معبد كارناك در مصر دكه ی هات داگ فروشی نزده ایم این است كه خارج جاده است و سود تجاری خوبی ندارد

 هوشنگ گلشیری این شش عامل رو دلیل نرسیدن نویسنده های ایرانی به سن بلوغ نویسندگی می دانسته:1.توقف آرمان های روشنفكران 2.فقدان تداوم فرهنگی 3.سانسور .4.حرفه ای نبودن نویسندگی در ایران 5. مهاجرت 6.فترت ترجمه‏

همیشه یک سر سیگار اتش است و سر دیگرش یک احمق

بعضی وقت ها از خودم میپرسم چرا آدم بزرگ ها پول و وقتشان را بیهوده خرج كارهای كسالت آورر می كنند، به جای اینكه مثل من در اتاقی كاملا دربسته، جایی كه كسی جز چند دوست مشتاق به آن راه ندارند، سرزمین پریان خودشان را بنا كنند.‏

سرزمین های دور آیینه ای است معكوس.مسافر در آن، اندكی را كه به او تعلق دارد باز می شناسد و هر آنچه را كه هرگز از آن او نبوده است و نخواهد بود، كشف می كند

هیچ بعید نیست که آزادی را فروگذاریم و امنیت بیشتر هم به دست نیاوریم. احساس تبعیت و تمکین در برابر مقام حاکم شاید آرامش بخش باشد، ولی این با امنیت واقعی فرق دارد.

چه چیز موجب قهرمانی است؟ همزمان به استقبال بزرگترین رنج و بزرگترین امید خود رفتن

كساني كه از حافظه خوبي برخوردارند ذهن آشفته اي دارند،ولي مغز مونتني رضايتمندانه چنان خالي بود كه هيچ چيز نمي توانست سر راه عقل سليم او قرار گيرد.او به راحتي كنايه هاي ديگران را فراموش مي كرد و از كسي رنجشي به دل نمي گرفت.خلاصه تصويري كه از خود ارائه كرده مانند كسي است كه در بستري از خلأ خوشبينانه در حال گذر از اين دنياست.