Sama > Recent Status Updates

با اینکه بزرگ ترین آرزویش این بود که خودش را در نظر آلیس تبرئه کند گفت:قصد ندارم برای خودم عذر و بهانه بیاورم اما واقعا امیدوار بودم بتوانم کاری را که دوست دارم و فکر می کنم خوب بلدم بکنم ،فکر می کردم شاید مردم از آن یک چیزی یاد بگیرند.و بعضی و قتها فکر می کنم که یاد هم می گیرند .بله ،مجبورم کارهایی را بکنم که ازشان نفرت دارم .این بهایی است که من می پردازم.تقریبا همه می پردازند ،هر کدام به نوعی.

در مربع شماره 692و555و32 شمالی زندگی می کنم.نمی دانم چرا این را می نویسم شاید به خاطر انجام دادن خدمتی است به دوستانم و برای مفید بودن به حالشان.به نظرم می رسد که با نقل این چند فکر و ذکر تعدادی از داستان های بامزه ای که از بر کرده ام،با دادن نمونه ای از یک ذهن بدون غرض و یک ذهن غیر اجتماعی،شاید این کاغذ که حالا دارم در سیاهی شب و به طور پنهانی می نویسمش،بتواند فایده عام داشته باشد و برایم شهرتی از نوع خوب فراهم کند.

بعضی اوقات این فکر به سرم می زند که خانه را ترک کنم که از اینجا بروم .اگر میرا می رفت من هم همان کار را می کردم.اما یک چیز باعث ترس است که در آخر دشت ، به علت قیرهایی که به پا می چسبند دیگر نتوانم پیش بروم یا برگردم و مثل مترسک برجایم بمانم و شب ها و روزها بیایند و بروند بدون آنکه بتوانم قدمی به این طرف و ان طرف بگذارم.

باید نگاه کنی! این یکی دیگر از مقررات ماست.بستن چشمهایت چیزی را عوض نمی کند.چون نمی خواهی شاهد اتفاقی باشی که می افتد،هیچ چیز ناپدید نمی شود. در واقع دفعه بعد که چشم وا کنی ،اوضاع بدتر می شود .دنیایی که تویش زندگی می کنیم این طور است آقای ناکاتا

باید نگاه کنی! این یکی دیگر از مقررات ماست.بستن چشمهایت چیزی را عوض نمی کند.چون نمی خواهی شاهد اتفاقی باشی که می افتد،هیچ چیز ناپدید نمی شود. در واقع دفعه بعد که چشم وا کنی ،اوضاع بدتر می شود .دنیایی که تویش زندگی می کنیم این طور است آقای ناکاتا

فصل دوم سیمور:پیشگفتار

تیرهای سقف را بالا تر بگذارید،نجاران،که داماد همچون آرس می آید،بالا بلندتر از هر بلند بالایی..

تیرهای سقف را بالا تر بگذارید،نجاران،که داماد همچون آرس می آید،بالا بلندتر از هر بلند بالایی..

گفت خیلی قشنگ است که آدم بیاید خانه و بعد متوجه شود خانه را عوضی گرفته است.عوضی با دیگران شام بخورد،در تخت خواب عوضی بخوابد،و صبح با این فکر که آن آدمها خانواده خودش هستند همه را ببوسد و خداحافظی کند.گفت اینطوری هرکس را ببینی فکر میکن

"خداوند همه ی کسانی را که در زحمتند یاری می دهد و دست همه ی افتادگان را می گیرد و بر می خیزاند

دکتره می گفت هیچ عیبی تو دختره پیدا نکرده .اما تا اون جایی که می تونست تشخیص بده تنها عیب دختره این بوده که داشته می مرده .و واقعا هم مرد،درست بعد از این که دکتره دست از معالجه ش برداشت.... ...بعد یه دفعه سرش رو بلند کرد و انگار که بهش وحی

دکتره می گفت هیچ عیبی تو دختره پیدا نکرده .اما تا اون جایی که می تونست تشخیص بده تنها عیب دختره این بوده که داشته می مرده .و واقعا هم مرد،درست بعد از این که دکتره دست از معالجه ش برداشت.... ...بعد یه دفعه سرش رو بلند کرد و انگار که بهش وحی

آقای رونی: تا حالا شده دلت بخواد یه بچه بکشی ؟

آقای رونی: من از این پله ها 5 هزار بار بالا و پایین رفته م ولی هنوز نمی دونم چندتان.. ..خب امروز فکر می کنی چندتان؟ خانم رونی : ازم نخواه بشمرم ،دن ،آلان نه. آقای رونی: نشماریم !یکی از معدود لذات زندگی همینه!

خانم رونی: من فقط یه عجوزه هیستریکم،می دونم،درب و داغون از غصه خوردن و ماتم گرفتن ومودب بودن و کلیسا رفتن و چاقی و رماتیسم وبی بچگی

خانم رونی: من فقط یه عجوزه هیستریکم،می دونم،درب و داغون از غصه خوردن و ماتم گرفتن ومودب بودن و کلیسا رفتن و چاقی و رماتیسم وبی بچگی

کاشیک هیچ وقت تمام و کمال به جایی که زندگی می کرد،اعتماد نکرده بود؛هیچ وقت آن ها را پناهگاه ندیده ندیده بود. حالا می فهمید که از بچگی خوشحال تر از همیشه وقتی که بیرون از خانه بود-دور از خرت و پرت های شخصی زندگی.عکاسی را اول از همه به هم

آخر سال

بخش دوم ،داستان اولین و آخرین بار

گفت"یادت باشد . من و تو با هم این راه را رفتیم . دو تایی رفتیم تا جایی که یک قدم جلوتر نمی شد رفت."

گوگول فکری است که آدم های چاق بعد از لاغر شدن همین حال او را دارند یا نه.یا زندانی ها بعد از آزادی. هوس می کند برود جلو به مردمی که سگ هاشان را برای هواخوری آورده اند یا کالسکه ی بچه هاشان را هل می دهند یا دارند برای اردک ها نان پرت می کن

از شب های دم کرده ی ماه اوت است. آشیما گانگولی که دو هفته تا موعد زایمانش مانده،در آشپزخانه ی آپارتمانی در میدان سنترال سر پا ایستاده و دارد برشتوک برنجی و بادام زمینی پلنترز و پیاز قرمز رنده کرده را توی کاسه با هم قاتی می کند

"خیابانهای نیمه شب مال ادم های دیگری است ؛ مال ان ها است که وقت های دیگر هیچ جایی نیستند، ان هایی که فقط خودشان میدانند که هستند

...تازه، اگر هم میدانست و می گفت ، چیز زیادی عوض نمی شد.چون توضیح ها هم ، هرچه باشند ، فقط یک جور دروغند برای این هستند که خود ادم وطرفش مدتی چیزی به جای جواب برای سوالش داشته باشند. برای این است که جواب واقعی را کسی نمی خواهد بشنود یا بگ

گفتم :"یکبار دیگر لیست های حقوق را نگاه کن، لیست هایی را که تو می نوشتی-بلند و انگونه که آدم شعرهای مذهبی را می خواندبا احساس - اسم آنها را با صدای بلند بخوان و بعد از هر اسم بگو:ما را ببخش.بعدا اسم ها را جمع بزن ...آنوقت از تعداد نفرین ها

ومن ناگهان متوجه شدم که گرومیک هم از این قاعده مستثنی نبوده است: او در پس حوله ای که با آن صورت زنی را می پوشاند به دنبال زیبایی می گشت،در حالی که کافی بود - به نظر من این طور می رسید- حوله را بردارد تا زیبایی را بیابد.