“کوچه به کوچه با شهرم بزرگ شدم شهر کوچکم زخم بزرگی شد شهر به شهر با وطنم وطنم زخم بزرگی. حالا ایستاده ام در دل این زخم و رگهایی که از کنارم می گذرند درد را با خودشان به خاکهای دیگر می برند من زمین را کشور به کشور با زخمهای خودم فتح می کنم”
―
بهرنگ قاسمی
