Juan Vicente Piqueras > Quotes > Quote > Danae P. liked it
“Θλιβερό η μοίρα ενός ανθρώπου να 'ναι ο Σίσυφος,
να πρέπει στους ώμους να βαστάμε
την ίδια πέτρα πάντοτε που μοιάζει
με τη σκέψη μας, και να σκοντάφτουμε
πάνω της τόσες φορές όσες ζωές
θα θέλαμε να έχουμε κι ωστόσο.
Θλιβερό ν' αναρριχόμαστε γκρεμούς φορτωμένοι λογική,
αφήνοντάς τη, όταν φτάνουμε στην κορυφή, να πέφτει
και να γυρνάμε ύστερα στο ίδιο σφάλμα
όλες τις μέρες, όπως γυρνά η ψυχή στο πάθος,
διψασμένοι,
καταδικασμένοι να 'μαστε εκείνοι που είμαστε:
εκείνοι που θελήσαμε κι ωστόσο.
Θλιβερό να επαναλαμβάνεσαι σαν την ίδια ιστορία,
να γυρίζεις τον μύλο, μέρα και νύχτα,
αλέθοντας έναν τρόπο ζωής και βλέμματος
που σε κάνει να πονάς και να πονάς τους άλλους.
Έχω την πέτρα μέσα μου, τη σκέψη μου,
και μέσα εγώ, προσμένοντας να λαξευτώ,
να σκαλιστώ, να λυτρωθώ κι ωστόσο.”
―
να πρέπει στους ώμους να βαστάμε
την ίδια πέτρα πάντοτε που μοιάζει
με τη σκέψη μας, και να σκοντάφτουμε
πάνω της τόσες φορές όσες ζωές
θα θέλαμε να έχουμε κι ωστόσο.
Θλιβερό ν' αναρριχόμαστε γκρεμούς φορτωμένοι λογική,
αφήνοντάς τη, όταν φτάνουμε στην κορυφή, να πέφτει
και να γυρνάμε ύστερα στο ίδιο σφάλμα
όλες τις μέρες, όπως γυρνά η ψυχή στο πάθος,
διψασμένοι,
καταδικασμένοι να 'μαστε εκείνοι που είμαστε:
εκείνοι που θελήσαμε κι ωστόσο.
Θλιβερό να επαναλαμβάνεσαι σαν την ίδια ιστορία,
να γυρίζεις τον μύλο, μέρα και νύχτα,
αλέθοντας έναν τρόπο ζωής και βλέμματος
που σε κάνει να πονάς και να πονάς τους άλλους.
Έχω την πέτρα μέσα μου, τη σκέψη μου,
και μέσα εγώ, προσμένοντας να λαξευτώ,
να σκαλιστώ, να λυτρωθώ κι ωστόσο.”
―
No comments have been added yet.
