Αναστασια

“Να είχα, λέει, μιαν αγάπη σαν αλάνα... Να κυλιόμουνα μέσα της, να ‘κανα τούμπες, να ‘πλωνα την αρίδα μου να λιαζόμουνα... Να ‘ρχόντανε τα όνειρά μου σαν τις κάργιες να φτεροκοπούν πάνω από το κεφάλι μου. Βαρέθηκα να χώνω τη ρημάδα την ψυχή μου στα ντουλάπια και να της κρεμώ αρωματικά σακουλάκια να μην τη φάει ο σκόρος. Βαρέθηκα να περπατώ με την πλάτη κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθω γύρω μου το θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται. Είναι πολύ, ρε σεις, αυτό που ονειρεύτηκα; Μιαν αγάπη λέω, σαν αλάνα. Ν’ απλώσω την αρίδα μου να λιαστώ.”
― Alkyoni Papadaki

“«Είσαι δική μου. Όχι επειδή μου ανήκεις, αλλά γιατί θέλω η μόνη σου σκέψη να είμαι εγώ. Θέλω ο κόσμος σου να περιστρέφεται γύρω μου. Όσο εγωιστικό και αν ακούγεται αυτό, θέλω να είμαι τα πάντα για σένα, απλούστατα γιατί και εσύ είσαι τα πάντα για μένα. Δεν σε θέλω λοιπόν σαν τρόπαιο, σε θέλω ώστε όλα αυτά που νιώθω να βρουν ανταπόκριση. Δεν αντέχω στην ιδέα ότι κάποτε θα φύγεις μακριά μου, ότι κάποια στιγμή μπορεί να μην είμαι η επιλογή σου. Αν σε χάσω, φοβάμαι ότι θα χαθώ, το καταλαβαίνεις; Όταν βλέπω τα χέρια του πάνω σου, ζηλεύω. Θέλω η κάθε σου σκέψη, το κάθε σου βλέμμα και η κάθε σου ανάσα να είναι για μένα. Γιατί, γαμώτο μου η κάθε σκέψη, βλέμμα και ανάσα μου είναι για σένα. Μόνο για σένα»”
― Τατιάνα Τζινιώλη, Road Trip

“Διαβάζω βιβλία και βλέπω ταινίες που εξυμνούν τον έρωτα. Που περιγράφουν τις πεταλούδες που νιώθεις στο στομάχι, το αίσθημα ότι δεν μπορείς να ζήσεις ούτε λεπτό μακριά του... Κι όμως, όσες σχέσεις κι αν έχω κάνει, δεν το έχω νιώσει ποτέ. Εύκολα θα πίστευα ότι όλα αυτά είναι υπερβολές για να γεμίζουν σελίδες και παραμύθια για να λέμε στα παιδιά, όμως το ένιωσα. Μια νύχτα, το ένιωσα.”
― Τατιάνα Τζινιώλη, Road Trip

“Ξαφνικά έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή, όπου όλες σου οι βεβαιότητες ανατρέπονται, Απόψε, σίγουρα πρόκειται για μια τέτοια στιγμή".”
― Mary Eleftheriadou, Κάστρα χτισμένα στα κύματα