Θωμάς Βασιλάκης

Όχι δεν κατέχω την γνώση…
κανένας μας δεν μπορεί να την έχει…
είμαστε όλοι ένα μεγάλο παζλ…
με κομμάτια στον αέρα
που προσμένουν ένα γλυκό βοριαδάκι
να τα ενώσει σε νέους κόσμους…

Πάζλ στον αέρα, κομμάτια σαν σφαίρα...
Στάχτη κι εικόνες που μένουνε μόνες...
Αλλάζω κι αλλάζεις ,δεν φεύγω υπάρχεις...
Γραμμές που χαράζουν με φρένα που σπάζουν...
Σε στροφές που δεν κοίταξα αν έχουν γκρεμό...
 
Λόγος παράλογος, Read more of this blog post »