نماد (پدیده) شیطان و مفاهیم آن به باور یهودیت و مسیحیت

[Ashkan]

اهریمن از دید وجودی در فرهنگ کهن ایرانی با هر دوی اینها تفاوت دارد هرچند که به مسیحیت نزدیک تر است. ‏باور زرتشتیان از آغاز پیدایش تا پایان دوره ساسانیان دگرگون شده است و اندیشه هایی چون زروانی گری، مانی گری و مانند آن از بن اندیشه مزدیسنا زاییده شده است اما کم یا بیش در این یک مورد همخوانی دارد. ‏
در بیشتر این باورها، اهریمن هم پایه هرمزد (اهورا مزدا) خدایی می کند. اهورامزدا نیکی و زندگی می آفریند و اهریمن زشتی و نیستی و از این رو برای او صفت پتیارک (پتیاره) برگزیده شده است. ‏
در بیشتر نوشته های پهلوانی او را و یا نماد های او را به همین صفت خوانده اند. ‏
در کل دین مزدیسنا بر بن دو خدایی (ثنویت) استوار است و به باور من وحدانیت یک پدیده سامی است در میان ادیان ابراهیمی

[[deleted user]]

اولین بار بود که نوشته به این بلندی در مورد شیطان میخوندم. متاسفانه مطلبی جدید ندارم که اضافه کنم چون شاید من اصلا شیطان را قبول ندارم. ولی‌ ‌یک سوال برام مطرح شده:

چطوری فکر خدا شدن یا آرزوی خدا شدن برای آدمی‌ ‌یک فکر شیطانی محسوب می‌شه؟ خدا شدن به نظر من یعنی‌ به کمال رسیدن که هدفیست بسیار والا و البته نباید با قدرت طلبی اشتباه گرفته شود. برای بعضی‌ خدا شدن یعنی‌ به قدرت رسیدن و ستیزه جوی کردن و برای بعضی‌ خدا شدن یعنی‌ به اوج رسیدن با تمام فضایل انسانی‌. که البته گروه کمتری بدنبال دومی‌ هستند.

لوسیفر را دوست داشتم چون سگ خوشگل دوستم هست در کانادا. ‌یک سگ سیاه بزرگ که با ‌یک قلاده آهنی محکم همیشه بسته هست چون مواظب نباشی‌ میخوردت ولی‌ با من دوسته. آدما میگن اسمش بهش میخوره چون روح شیطانی داره ولی‌ نمیدونم چطوری منو دوست داره. شیطان اگر این هست که من مریدشم:))

ممنون ارتمیس جان

[Ashkan]

همین شد که سر سبز منصور را زبان سرخش برباد داد و اناالحق گویان بر سر دار شد! ‏

[Nader - نادر]

Ashkan wrote: "همین شد که سر سبز منصور را زبان سرخش برباد داد و اناالحق گویان بر سر دار شد! ‏"

بسیار بجا گفتی اشکان عزیز و وقتی بیشتر فکر میکنم می بینم شاید همین ستم بر عیسی مسیح نیز به گونه ای دیگر رفته است۰

درضمن از آرتمیس تشکر می کنم برای مقال جذابی که آورده و می توانم آنچه را در پی بیان آن بوده تا حدودی درک کنم۰ اینکه بنا به باور مسیحیت آغازین انسان همانند خدا آفریده شده و روح او روحی ست که خدا از خود در او دمیده است۰ پس به گونه ای گرچه خود نداند خدا در او هست و بخواهد همانند خدا شود یعنی همان که شیطان خدای این جهان می خواست یعنی از خود که خدا هست فراتر رود و همچون خدای این جهان یعنی شیطان شود۰ این دوپهلویی بسیار جالب است۰
رازی که منصور حلاج آنرا برملا می کند و به زبان می آورد۰

ممنون از متن و اگر هنوز گروهی منسجم و همچنین عمری برایم باقی بود به نخستین تجلیات شیطان در باورهای اقوام سامی می پردازم۰