تقدیم به آرتمیس و بهزاد، دو دوستِ دوست داشتنی

[mohammad]

ممنون محسن که باعث شدی بعد از مدتها قه قه خندیدم

[[deleted user]]

همچون دریاست ، خویشتن خدائی تو ؛ هر گز آلوده نمی شود .تنها دارندگان بال را او مانند اثیر به پرواز در می آورد .

همچون خورشید است خویشتن خدائی تو

حیله های موش کور را او نمی شناسد و سوراخ مار را او نمی جوید . اما خویشتن خدائی تو در هستی تو تنها نیست .پاره ای از تو هنوز انسان است ،‌و پاره ای از تو هنوز انسان نیست . هیکل نا ساز بی اندامی است که در خواب مه آلودی راه می رود و بیداری خود را می جوید . و حال از انسانی که در توست سخن می گویم . زیرا که اوست ، نه خویشتن خدائی تو و نه آن هیکل نا ساز در میان مه ،‌که جرم و جزای جرم را می شناسد .

بارها از شما شنیده ام که از کسی که دست به خطا می زند ، چنان سخن می گوئید که گوئی یکی از شما نیست . نا شناسی است در میان شما که نا خوانده به جهان شما پا نهاده است .

ولی من می گویم که ، حتی پاکان و راستکاران هم از بالاترین مرتبه ای که در یکایک شما هست ، بر تر نمی روند .

پس نا بکاران و نا توانان هم نمی توانند از پائین ترین مرتبه ای که در شما است فروتر بیفتند . و همچنان که یک برگ زرد نمی شود ، مگر با دانش خاموش تمام درخت ، خطا کار هم خطائی نمی تواند کرد مگر با اراده پنهان همه شما

جبران خلیل جبران

آرتمیس، بهزاد
اعتراف می کنم که هر دوی شما آدم های عجیبی هستید.اونقدر عجیب که گاهی از دستتون ناراحت می شم و گاهی به دوستی باهاتون افتخار می کنم.این جمله تقدیم به خودم، به شما ، به گودریدزی ها وبه همه ی انسان های منحصر به فرد روی کره خاکی:

دیگران را ببخش . نه به این دلیل که آنان سزاوار بخشش و ترحم تو هستند، به این دلیل که تو سزاوار آرامشی .


و در آخر یادمون نره پیام نیاکانمون رو؛
گفتار نیک ، پندار نیک،کردار نیک

[Sanaz]

:-D به منم یه چیزی تقدیم کن محسن
زود باش
بدو بدو
:)))))