محمد جواد لاریجانی دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه ضمن اشتباه دانستن تصمیم یک قاضی در اجرای حکم سنگسار یک مرد در شهر تاکستان، از اصل مجازات سنگسار به عنوان یک مجازات شرعی دفاع کرده است.
پروندهی سنگسار در تاکستان شامل دو متهم است. اکنون پس از سنگسار جعفر کیانی، یکی از محکومان، حکم فرد دیگر به نام مکرمه ابراهیمی به طور موقت مسکوت مانده است همان طور که شما خبر را خواندید، خیلی ایشان واضح صحبت نکردند که منظورشان از اشتباه قاضی پرونده چه بوده، فقط به طور مبهمی اکتفا کردهاند به این که بگویند در مورد شرایط اجرا اشتباهی اتفاق افتاده یا این افراد دچار یک نوع مالیخولیا و دیوانگی بودند که دست به چنین کاری زدند و ضمناً این رابطهای که اتفاق افتاده است، از سر شهوترانی نبوده. آقای لاریجانی در عین حال گفته است که چون مجازات سنگسار در فقه اسلامی و قوانین ایران وجود دارد، باید اجرا بشود و از بابت آن خجالتی هم در کار نیست. آیا این سخنان به این معناست که از نظر حقوقی راهی برای حذف مجازات سنگسار وجود ندارد و فقط باید مثلاْ با توسل به قاضی یا رییس قوه قضاییه اجرای حکم را معلق کرد و یا به عقب انداخت؟
متأسفانه آقای لاریجانی اظهارات چند ماه گذشتهشان را در مورد این که اساساً سنگسار را یک مجازات خلاف حقوق بشر نمیدانند یا غیرمتناقض با مقتضیات زمان نمیدانند، مجدداً تکرار کردهاند. در واقع به ما نشان دادهاند که بعد از گذشت بیش از دو ماه از سنگسار جعفر کیانی، با این که حالا این سنگسار یک اشتباه، یک اتفاق و یک مورد تصادفی نادر میدانند، اما ایشان و قوه قضاییه که ایشان به نمایندگی از آن صحبت میکنند، تمایلی به حل مسألهی سنگسار به طور ریشهای و بنیادی ندارند. بنابراین ما میتوانیم منتظر باشیم که بعد از جعفر کیانی، مکرمه ابراهیمی و احتمالاً سایر زنان و مردان دیگری که به رجم محکوم شدهاند، در زندانهای مختلف ایران سنگسار بشوند و بعد احتمالاً چندماه بعدش دوباره قوه قضاییه ایران بگوید اشتباهی در کار بوده یا مسایلی اتفاق افتاده. برای این که همین الان که ما داریم صحبت میکنیم، حداقل ۹ نفر، ۹ زن در زندانهای مختلف ایران حکم قطعی سنگسار را دارند و هیچ کسی در ستاد حقوق بشر قوه قضاییه یا در هیچ یک از نهادهای قوه قضاییه به فکر نیست که پروندههای آنها را دوباره باز کند، نگاه بکند و احیاناً اشتباهاتی را کشف کند. مگر این که یکی از آنها سنگسار بشود، تا اشتباهی در جایی دیگر کشف بشود. همهی ما میدانیم راه اصلاح قانون بسته نیست. خواست جامعه است. این در واقع بارها و بارها خواست افراد مختلف بوده است؛ از فعالان حقوق بشر گرفته تا روزنامهنگاران و روشنفکران و حتی علمای دینی و صاحبنظران در امور فقه همین خواست را بیان کردهاند و هم استدلالاتی را که مبنای کافی را در اختیار قوه قضاییه و حکومت جمهوری اسلامی ایران میگذارد، برای اینکه حکم سنگسار را از قوانین مجازات اسلامی ایران حذف بکند. ولی متاسفانه به نظر میرسد که این اراده وجود ندارد. خانم صدر آقای لاریجانی همچنان گفته است که قوانین ایران با شکنجه مخالف است؛ ولی سنگسار شکنجه نیست. آیا در قوانین جزایی ایران شکنجه یک مفهوم روشن و تعریف شدهای هست؟. میثاق بینالمللی حقوق مدنی ـ سیاسی به صراحت دولتهای عضوش را (که ایران هم یکی از آنهاست) از اعمال مجازاتهای ظالمانه و وحشیانه منع کرده است و بیشتر مجازاتهایی بدنی در قالب آن تعريف جای میگیرد.
in ghesmati az yek khabar va tahlil ast va motasefane ja baraye bishtar tozih dadan nabood, lotfan baraye edameye matlab va kamel e an be great_persia dar yahoo rojoo konid.
پروندهی سنگسار در تاکستان شامل دو متهم است. اکنون پس از سنگسار جعفر کیانی، یکی از محکومان، حکم فرد دیگر به نام مکرمه ابراهیمی به طور موقت مسکوت مانده است
همان طور که شما خبر را خواندید، خیلی ایشان واضح صحبت نکردند که منظورشان از اشتباه قاضی پرونده چه بوده، فقط به طور مبهمی اکتفا کردهاند به این که بگویند در مورد شرایط اجرا اشتباهی اتفاق افتاده یا این افراد دچار یک نوع مالیخولیا و دیوانگی بودند که دست به چنین کاری زدند و ضمناً این رابطهای که اتفاق افتاده است، از سر شهوترانی نبوده.
آقای لاریجانی در عین حال گفته است که چون مجازات سنگسار در فقه اسلامی و قوانین ایران وجود دارد، باید اجرا بشود و از بابت آن خجالتی هم در کار نیست. آیا این سخنان به این معناست که از نظر حقوقی راهی برای حذف مجازات سنگسار وجود ندارد و فقط باید مثلاْ با توسل به قاضی یا رییس قوه قضاییه اجرای حکم را معلق کرد و یا به عقب انداخت؟
متأسفانه آقای لاریجانی اظهارات چند ماه گذشتهشان را در مورد این که اساساً سنگسار را یک مجازات خلاف حقوق بشر نمیدانند یا غیرمتناقض با مقتضیات زمان نمیدانند، مجدداً تکرار کردهاند. در واقع به ما نشان دادهاند که بعد از گذشت بیش از دو ماه از سنگسار جعفر کیانی، با این که حالا این سنگسار یک اشتباه، یک اتفاق و یک مورد تصادفی نادر میدانند، اما ایشان و قوه قضاییه که ایشان به نمایندگی از آن صحبت میکنند، تمایلی به حل مسألهی سنگسار به طور ریشهای و بنیادی ندارند.
بنابراین ما میتوانیم منتظر باشیم که بعد از جعفر کیانی، مکرمه ابراهیمی و احتمالاً سایر زنان و مردان دیگری که به رجم محکوم شدهاند، در زندانهای مختلف ایران سنگسار بشوند و بعد احتمالاً چندماه بعدش دوباره قوه قضاییه ایران بگوید اشتباهی در کار بوده یا مسایلی اتفاق افتاده.
برای این که همین الان که ما داریم صحبت میکنیم، حداقل ۹ نفر، ۹ زن در زندانهای مختلف ایران حکم قطعی سنگسار را دارند و هیچ کسی در ستاد حقوق بشر قوه قضاییه یا در هیچ یک از نهادهای قوه قضاییه به فکر نیست که پروندههای آنها را دوباره باز کند، نگاه بکند و احیاناً اشتباهاتی را کشف کند. مگر این که یکی از آنها سنگسار بشود، تا اشتباهی در جایی دیگر کشف بشود.
همهی ما میدانیم راه اصلاح قانون بسته نیست. خواست جامعه است. این در واقع بارها و بارها خواست افراد مختلف بوده است؛ از فعالان حقوق بشر گرفته تا روزنامهنگاران و روشنفکران و حتی علمای دینی و صاحبنظران در امور فقه همین خواست را بیان کردهاند و هم استدلالاتی را که مبنای کافی را در اختیار قوه قضاییه و حکومت جمهوری اسلامی ایران میگذارد، برای اینکه حکم سنگسار را از قوانین مجازات اسلامی ایران حذف بکند. ولی متاسفانه به نظر میرسد که این اراده وجود ندارد.
خانم صدر آقای لاریجانی همچنان گفته است که قوانین ایران با شکنجه مخالف است؛ ولی سنگسار شکنجه نیست. آیا در قوانین جزایی ایران شکنجه یک مفهوم روشن و تعریف شدهای هست؟.
میثاق بینالمللی حقوق مدنی ـ سیاسی به صراحت دولتهای عضوش را (که ایران هم یکی از آنهاست) از اعمال مجازاتهای ظالمانه و وحشیانه منع کرده است و بیشتر مجازاتهایی بدنی در قالب آن تعريف جای میگیرد.
in ghesmati az yek khabar va tahlil ast va motasefane ja baraye bishtar tozih dadan nabood, lotfan baraye edameye matlab va kamel e an be great_persia dar yahoo rojoo konid.