عشق و روح

[Ahmad Reza]

روح و عشق هر دو در يک زمان موجود شدند و از مکوّن در ظهور آمدند ، روح را بر عشق آميزشی پديد آمد و عشق را با روح آويزشی ظاهر شد ، چون روح بخاصيت در عشق آويخت عشق از لطافت بدو آميخت ، بقوّت آن آويزش و آميزش ميان ايشان اتحاد پديد آمد ، ندانم که عشق صفت شد و روح ذات يا عشق ذات شد و روح صفت ؟

[mehrdad]

اندر مصاولت عشق و روح همين بس كه
اين دو مغازله اي ديرينه و مسامحه اي نزديك داشته اند
اما به تكثر گراييد عشق و وحيد ماند روح و اين گونه ميانشان مسالمت به مخاصمت و تكسر به تكثر گراييد

و آواز اين دو نيوشيدن گرف و پژواكشان گيتي مالامال و نظارتشان خلايق را مبهوت ساخت و ميسر نشد احدي را كه ادراك حقيقت معني كند
تا اضطرب معركه زايل گردد و نفحه انس روييدن گيرد

پس مباينت اين دو از جهالت و يا تجاهلشان منشا گرفت

[Maria]

عشق نيازي قطعي است. درست همانگونه كه جسم بدون غذا نميتواند زنده بماند، بدون عشق روح را ياراي زنده ماندن نيست.

عشق غذاي روح است‌، آغازگر همه چيزهاي با شكوه است، عشق درب بارگاه ملكوتي است.
"اشو"

[farzad]

zendegi berasti tarikist,magar shoghi bashad,va shogh hamishe kur ast magar daneshi bashad,va danesh hamishe bihoodast magar kari bashad,va kar hamishe tohist magar mehri bashad...

[[deleted user]]

خیلی قابل تامل بود
آقا فرزاد

متشکرم
پریا

[farzad]

EY DOOST, deraznaye shab andoohan ra az man bepors, ke ta sahargah dar koocheye asheghan geristeam...

[Maria]

براي دوست خوبم، فرزاد

و روح بلند عشاق را اندوه هاي يسيار است از براي رسيدن به معبود والا
...

[Maria]

هر چه روح به خدا نزديکتر باشد، آشفتگي اش کمتر است.
زيرا نزديک ترين نقطه به مرکز دايره، کمترين تکان را دارد !!!

[Bita]

انسان فاني قدرت نداشت تا مستقيم نور خدا را ببيند! خداوند مي دانست كه حتي حضرت موسي در طور سينا با ديدن نور خدا بيهوش مي شود! بنابراين خداوند در ازل، حوا را آفريد تا آدم ، طعم عشق زميني را بچشد. تا آدم در ظرف آينه وار اين عشق زميني، آنقدر بالا برود كه عشق الهي را ببيند و تجربه كند