ه غیر ملفوظ مثل زنده گی

[خرس]

سلام
1- در سال 1371 در مجله آدینه ایرج کابلی فراخوانی برای بازنگری در خط فارسی منتشر شد.
2- به دنبال فراخوان شورای بازنگری نگارش خط فارسی تشکیل شد اعضای شورا به شرح زیر بودند: کریم امامی محمدرضا باطنی علی محمد حق شناس احمد شاملو محمدصنعتی مصطفی عاصی ایرج کابلی کاظک کردوانی هوشنگ گلشیری فرج سرکوهی و مسعود خیام
3- این شورا چند پیشنهاد و مصوبه داشت و مجله آدینه هم مدتی با رسم الخط پیشنهادی شورا منتشر شد . بعدا با توقیف مجله آدینه مرگ و مهاجرت تعدادی از اعضا شورا عملا تعطیل شد.
4- یکی از پیشنهادات شورا را ایرج کابلی در مقاله ای در شماره 112 آدینه توضیح داده است که در مورد ه غیر ملفوظ می باشد
5- کابلی می نویسد:
فارسی زبانان بعد از اختیار الفبای عربی برای زبان دری با هم قرار گذاشتند فتحه پایانی این گونه اسم ها ( که در فارسی معیار امروز به صورت کسره تلفظ می شود ) با حرف "ه " نمایش داده شود. این همان " ه " یی است که به غلط " های غیر ملفوظ " نامیده شده است. از آن رو می گوئیم این نام گذاری غلط است که " ه " پایانی واژه ها یی مانند بنده به صورت فتحه ( با کسره ) تلفظ می شودو غیر ملفوظ نامیدن اش بی جاست. عده یی به همان تصور دیرین که گویا در این ترکیبات "ه" به " گاف " تبدیل شده با نوشتن آن مخالفت می کنند ولی این مخالفت پایه ی منطقی یا علمی ندارد .
6- حالا به نظر دوستان آیا این کلمات درست نوشته شده است :
خواننده گان - بنده گان - زنده گی - پیش رفته گی - درمانده گی - شتاب زده گی - خود کامه گی - گرداننده گان - ......