Rumi دوستداران شمس ,مولوی discussion
کوتاه و خواندنی
Mod
درباره منصور حلاج
اگر از حقيقت خبر داشتی، اناالحق نگفتی!
منصور را هنوز «روح» تمام جمال ننموده بود.
اگرنه اناالحق چگونه گويد؟
حق کجا و «انا» کجا؟ اين «انا» چيست؟ اين حرف چيست؟ .....
Mod
هر اعتقاد که آن را گرم کرد، آن را نگه دار! و هر اعتقاد که تو را سرد کرد، از آن دور باش.
Mod
عقل تا درگاه ره میبرد. اما اندرون خانه ره نمیبرد. آنجا عقل حجاب است. دل حجاب است. و سر حجاب!
Mod
گفتن، جان کندن است و شنيدن، جان پروردن
Mod
سخن من فهم نمیکند. چنان که آن خطاط سه گونه خط نوشتی:
يکی او خواندی، لا غير .... يکی را هم او خواندی هم غير او .... يکی نه او خواندی نه غير او.
آن خط سوم منم که سخن گويم. نه من دانم، نه غير من.
پیشنهاد مطالعه کتاب خط سوم اثر آقای دکتر صاحب الزمانی را که در رابطه با شخصیت شمی میباشد را دارم
ف مقدم
Mod
اندك اندك مي پرستان مي رسند
دلنوازان ناز نازان در ره اند
گلعذاران از گلستان مي رسند
اندك اندك زين جهان هست و نيست
نيستان رفتند و هستان مي رسند
مولوی
Mod
( ويكتور هوگو )
Mod
دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند
(۷۰۰ سال پیش)
ملک الشعرای بهار پرسید :
در میخانه نبود بسته چرا حافظ گفت؟
دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند؟
(قرن گذشته)
شهریار پاسخ داد :
در میخانه نبود بسته ولی حرمت می
واجب آمد که ملائک در میخانه زدند
(معاصر)
کودک نجوا کرد:خدایا با من صحبت کن و یک چکاوکدر
چمنزار آواز خواند ولی کودک نشنید
پس کودک فریاد زد:خدایا با من صحبت کن!و آذرخش
در آسمان غرید ولی کودک متوجه نشد
کودک فریاد زد :خدایا یک معجزه به من نشان بده
و یک زندگی متولد شد ولی کودک نفهمید
کودک در نا امیدی گریه کرد و گفت: خدایا مرا
لمس کن و بگذار تو را
بشناسم،پس خدا نزد کودک آمد و او را لمس کرد
ولی کودک بالهای پروانه را
شکست و در حالی که خدا را درک نکرده بود از
آنجا دور شد
Mod
کرده بین الاصبعین او مقام
نیست در من جنبشی از ذات من
اوست در من دمبدم جنبش فکن
مولوی
Mod
پيري و فنا كجا پذيرم
من ماهي چشمه حياتم
من غرقه بحر شهد و شيرم
جز از لب لعل جان ننوشم
غير سر زلف او نگيرم
گر كژ نهدم كمان ابرو
در حكم كمان او چو تيرم
انداخته اي چو تير دورم
برگير كه از تو ناگزيرم
پرم تو دهي چرا نپرم
ميرم چو تويي چرا بميرم
مولوی
Mod
نگوییم که دستم بگیر دانم که گرفته ای ز مهر
گوییم ز سر لطف دستم رها مکن
حسرت و زاری که در بیماری است وقت بیماری همه بیداری است
پس بدان این اصل را ای اصل جو
هر که را درد است ، او برده است بو
هر که او بیدار تر پردرد تر
هر که او هوشیارتر رخ زرد تر
مثنوی معنوی دفتر اول
جوان ثروتمندي نزد يك انسانی وارسته رفت و از او اندرزي براي زندگي نيك خواست.مرد او را به كنار پنجره برد و پرسيد:
- "پشت پنجره چه مي بيني؟"
- "آدمهايي كه ميآيند و ميروند و گداي كوري كه در خيابان صدقه ميگيرد."
بعد آينه ي بزرگي به او نشان داد و باز پرسيد:
- "در اين آينه نگاه كن و بعد بگو چه ميبيني."
- "خودم را ميبينم."
- " ديگر ديگران را نميبيني! آينه و پنجره هر دو از يك ماده ي اوليه ساخته شده اند، شيشه. اما در آينه لايه ي نازكي از نقره در پشت شيشه قرار گرفته و در آن چيزي جز شخص خودت را نميبيني. اين دو شيئ شيشه اي را با هم مقايسه كن. وقتي شيشه فقير باشد، ديگران را مي بيند و به آنها احساس محبت ميكند. اما وقتي از نقره (يعني ثروت) پوشيده ميشود، تنها خودش را مي بيند. تنها وقتي ارزش داري كه شجاع باشي و آن پوشش نقرهاي را از جلو چشمهايت برداري تا بار ديگر بتواني ديگران را ببيني و دوستشان بداري."
Mod
گفتم كين راه ترك كامست
..........................
اي عاشق شاه دان كه راهت
در جست رضاي آن همامست
..........................
چون كام و مراد دوست جويي
پس جست مراد خود حرامست
..........................
شد جمله روح عشق محبوب
كين عشق صوامع كرامست
..........................
كم از سر كوه نيست عشقش
ما را سر كوه اين تمامست
..........................
غاري كه دروست يار عشق است
جان را ز جمال او نظامست
..........................
هرچت كه صفا دهد صوابست
تعيين بنمي كنم كدامست
..........................
خامش كن و پير عشق را باش
كندر دو جهان ترا امامست
..........................
مولوی
آرزوهاتو یه جا یاداشت کن و یکی یکی از خدا بخواه خدا یادش نمیره ولی تو یادت میره که چیزی که امروز داری دیروز آرزوشو کردی
Mod
وز تابش عشق سنگها نرم شود
..........................
اي دوست گناه عاشقان سخت مگير
كز باده عشق مرد بي شرم شود
مولوي
Mod
يك موي كز او فتد به كاني ارزد
..........................
هم آدمييي بود كه از صحبت او
نا ديدن او ملك جهاني ارزد
..........................
مولوي
Mod
لطفي دارد كه كس بدان پي نبرد
..........................
اندر گل و سنبلي كه ارواح چرد
خيره شده خواب و رو برو مي نگرد
..........................
مولوي
Mod
تو مگر که جان جانی که چو جان جان عزیزی
ز کجات جویم ای جان که کست نیافت هرگز
ز که خواهمت که با کس ننشینی و نخیزی
عطار
Mod
سست عهدی که تحمل نکند بار جفا را
گر مخیر بکنندم به قیامت که چه خواهی
دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را
سعدي
Mod
خط همیبیند و عارف قلم صنع خدا را
سعدي
Mod
هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست
سعدي
Mod
عقل گرفتار عشق صبر زبون هواست
سعدي
Mod
هر گیاهی که به نوروز نجنبد حطبست
سعدي
Mod
عالم از شوق تو در تاب که غوغا بگرفت
سعدي
Mod
ابری که در بیابان بر تشنهای ببارد
ای بوی آشنایی دانستم از کجایی
پیغام وصل جانان پیوند روح دارد
سودای عشق پختن عقلم نمیپسندد
فرمان عقل بردن عشقم نمیگذارد
سعدي
ای غایب از نظر بخدا می سپارمتجانم بسوختی و بدل دوست دارمت
تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک
باور مکن که دست ز دامن بدارمت
حافظ
Mod
چون شكر شيرين شدم از شور عشق
مولوي
Mod
پر عشق چون قوي شد غم نردبان نماند
..........................
تو مبين جهان ز بيرون كه جهان درون ديده ست
چو دو ديده را ببستي ز جهان جهان نماند
..........................
دل تو مثال بامست و حواس ناودانها
تو ز بام آب مي خور كه چو ناودان نماند
مولوي
Mod
كه آن ادب نتوان يافتن ز مكتبها
مولوي
Mod
جان از پي آن بايد تا عيش و طرب بيند
..........................
سر از پي آن بايد تا مست بتي باشد
پا از پي آن بايد كز يار تعب بيند
..........................
عشق از پي آن بايد تا سوي فلك پرد
عقل از پي آن بايد تا علم و ادب بيند
مولوي
Mod
Mod
گر نکته دان عشقي بشنو تو اين حکايت
بي مزد بود و منت هر خدمتي که کردم
يا رب مباد کس را مخدوم بي عنايت
در زلف چون کمندش اي دل مپيچ کانجا
سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت...
Mod
جوان شیر دل خصم افکنی چندین سال عاشق زنی بود که سپیدی کوچکی در چشم داشت و جوان آن سپیدی را بی خبر بود. با آن که بسیار بر زن نظر کرده بود مرد عاشق بود و در عشق کی خبر یابد از عیب چشم یار. بعد از آن کم کم عشق جوان کم رنگ شد و دردش نقصان یافت. پس عیب چشم یار را بدید و پرسید که این سپیدی که در چشم تو آشکار شد. گفت: آن ساعت که عشق تو کم شد، چشم من نیز عیب آورد.
چون ترا در عشق نقصان شد پدید
عیب اندر چشم من زان شد پدید
منطق الطیر عطارِ نیشابوری
Mod
عاقبت از نردبان افتادنی است
مولوی
Mod
" ای خمشی مغز منی پرده آن نغز منی"
سروش
Mod
آمده ام كه زر برم زر نبرم خبر برم
مولوی
Mod
اوست گرفته شهر دل من به كجا سفر برم
مولوی
Mod
معذور همي دار اگر جام شكستيم
..........................
امروز سر زلف تو مستانه گرفتيم
صد بار گشاديمش و صد بار ببستيم
مولوی
يك بار ار مولوي پرسيدند چرا اينقدر در وصف سكوت حرف مي زندو او هم در جواب كفت
نور درون من هرگز يك كلمه نگفته است او مي گفت كساني كه كلمات را دوست دارند بايد با استفاده از كلمات به سوي ملكوت بروند
Mod
تو گويي عشق را خود من نهادم
..........................
بيا گر من منم خونم بريزيد
كه تا خود من نمردم من نزادم
مولوی
Mod
اگر غير ترا من ياد كردم
مولوی
باز كن پنجره را قاصدكی فرستادم
فوت كرده ام بر آن
تا برايت سلام آورد
كه بتابد بر تو
باران آورد
جاری شود برتو
سبزی سبزه ها را
بر دوشش گذاشته ام
و درختی كه
سايبانت باشد
باز كن پنجره را
Mod
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست
گر شکستيم ز غفلت ، من و مايي نکنيم
يادمان باشد سر سجاده عشق
جز براي دل محبوب دعايي نکنيم
يادمان باشيد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم
source:
http://www.amintabetaa.blogfa.com/pos...
Mod
source:
http://cdcdcd.blogfa.com/
Mod
از زشتی کردار دیگه خسته شدیم محتاج دو پیمانه می و معرفتیم
source:
http://cdcdcd.blogfa.com/8605.aspx
Mod
source:
http://cdcdcd.blogfa.com/8605.aspx
اگر چه هر چه رو نمودی آنچنان بودی، پيغامبر با آنچنان نظر تيز و منور فرياد نکردی که: ارنی الاشياء کماهی
خوب می نمايی و در حقيقت آن زشت است؛ زشت می نمايی و در حقيقت آن نغز است. پس به ما هر چيز را چنان نما که هست، تا در دام نيفتيم و پيوسته گمراه نباشيم