برگرفته از کتاب: «تختجمشید، بنای میهنی ایرانیان و انجمن همپرسگی ملی»، 1379،
تختجمشید، بنای نمادین ملی ایرانیان و نشانه اقتدار و شكوه آنان و نماد تواناییهای علمی و فنی و هنری نیاكان ما بوده است.
تختجمشید جلوهگاه همیستگی ملی و سرزندگی و بالندگی روان ایرانیست. ایرانیان را اراده بر آن بوده كه اگر میباید بنایی در نشان شكوه و بزرگی ایران برساخته شود، از آن برای كاركرد یكی از نهادهای ملی كشور بهرهبرداری شود و بهترین نماد ملی میهن، همانا «انجمن همپرسگی ملی» یا «انجمن بهان» میبود.
همان كه امروزه آنرا مجلس شورای ملی یا در گسترهای پهناورتر، سازمان ملل مینامند/ تختجمشید جایگاهی بوده است كه فرستادگان اقوام گوناگون برای سگالش و قانونگذاری و تصمیمگیری در باره مهمترین نیازهای سرزمینی كه از نیل تا سند گسترده بود، گرد میآمدند و نه تنها پارسیان، كه نمایندگانی از همه سرزمینها و اقوام در آن شركت میجستند.
نگارههای 23 هیئت نمایندگی ملل كه بر نمای خاوری كاخ آپادانا بركنده شده است، نشانهای از حضور آنان است. پوشاك و آرایههای ساده، نشان میدهد كه آنان مردمانی از میان همه گروههای اجتماعی و خردمندان هستند و نه تنها از اشراف و بزرگزادگان.
چنین انجمنی، بیگمان بجز مجمع عمومی كه در تالار آپادانا برگزار میشده است، از بخشهای گوناگون پژوهشی و آموزشی و اداری و مركز اسناد برخوردار بوده است كه با بررسیهای بیشتر در آیندهای كه فرصت چنین پژوهشهایی فراهم باشد، جایگاه هر یك از این نهادها و نیز كاربری هر یك از دیگر بناهای تختجمشید دانسته میآید. این گردهمایی همگانی مردمانِ شاهنشاهی هخامنشی را خشایارشا در سنگنبشته خود بازگو میكند. آنجا كه در نبشتهاش به سه زبان، از دروازه ورودی تختجمشید با نام «دروازه همه كشورها» (دووَرثـیـم ویـسَـه دَهـیـو) یاد میكند و نشان میدهد كه آن دروازه، آمدگاه همه مردمان جهان بوده است.
همچنین واژه «تَـچَـر» كه در سنگنبشته داریوش بزرگ برای نامیدن یكی از تالارهای تختجمشید از آن یاد شده است، بنا به پژوهشهای استاد نصراله برزآبادی فراهانی (نظریه نوین پیرامون معانی حروف الفبای فارسی، تهران، 1376) به معنای «جایگاه گزیدن راه» یا تالار شورا میباشد.
از سوی دیگر، شمار بیست و سه گانه اقامتگاههای مهمانخانه تختجمشید (كه به اشتباه و بدون هیچ دلیلی «حرمسرا» نامیده میشوند) با شمار بیست و سه هیئت نمایندگی ملل كه بر نمای آپادانا بركنده شده است، برابری میكند و نشانگر این است كه آن اقامتگاهها، نه حرمسرای خشایارشا، كه مهمانخانه تختجمشید میبوده است.
دلیل دیگری كه كاركرد تختجمشید را به عنوان انجمن همپرسگی ملی و مجلس قانونگذاری تأیید میكند، گزارش كورتیوس، تاریخنگار یونانی است كه آورده است اسكندر بنایی را به آتش كشید كه مردمان جهان برای گرفتن «قانون» به آنجا میرفتند. ما از وجود چنین انجمنی، حتی در دوره اشكانیان آگاهی مكتوب داریم.
در متن پهلوی «اندرز پوریوتكیشان» (بند 44) آمده است:
«برای همپرسگی به انجمن بهان فراز شوید» و همچنین در «مادیگان سیروزه» آمده است: «در بهمنروز، خوب است به درگاه شاهی رفتن، به درگاه دانایان رفتن، عشق و دانش ورزیدن و به انجمن همپرسگی رفتن.»
انجمن قانون گذاری جهان باستان
قسمت اول
رضا مرادی غیاث آبادی
برگرفته از کتاب: «تختجمشید، بنای میهنی ایرانیان و انجمن همپرسگی ملی»، 1379،
تختجمشید، بنای نمادین ملی ایرانیان و نشانه اقتدار و شكوه آنان و نماد تواناییهای علمی و فنی و هنری نیاكان ما بوده است.
تختجمشید جلوهگاه همیستگی ملی و سرزندگی و بالندگی روان ایرانیست. ایرانیان را اراده بر آن بوده كه اگر میباید بنایی در نشان شكوه و بزرگی ایران برساخته شود، از آن برای كاركرد یكی از نهادهای ملی كشور بهرهبرداری شود و بهترین نماد ملی میهن، همانا «انجمن همپرسگی ملی» یا «انجمن بهان» میبود.
همان كه امروزه آنرا مجلس شورای ملی یا در گسترهای پهناورتر، سازمان ملل مینامند/
تختجمشید جایگاهی بوده است كه فرستادگان اقوام گوناگون برای سگالش و قانونگذاری و تصمیمگیری در باره مهمترین نیازهای سرزمینی كه از نیل تا سند گسترده بود، گرد میآمدند و نه تنها پارسیان، كه نمایندگانی از همه سرزمینها و اقوام در آن شركت میجستند.
نگارههای 23 هیئت نمایندگی ملل كه بر نمای خاوری كاخ آپادانا بركنده شده است، نشانهای از حضور آنان است. پوشاك و آرایههای ساده، نشان میدهد كه آنان مردمانی از میان همه گروههای اجتماعی و خردمندان هستند و نه تنها از اشراف و بزرگزادگان.
چنین انجمنی، بیگمان بجز مجمع عمومی كه در تالار آپادانا برگزار میشده است، از بخشهای گوناگون پژوهشی و آموزشی و اداری و مركز اسناد برخوردار بوده است كه با بررسیهای بیشتر در آیندهای كه فرصت چنین پژوهشهایی فراهم باشد، جایگاه هر یك از این نهادها و نیز كاربری هر یك از دیگر بناهای تختجمشید دانسته میآید.
این گردهمایی همگانی مردمانِ شاهنشاهی هخامنشی را خشایارشا در سنگنبشته خود بازگو میكند. آنجا كه در نبشتهاش به سه زبان، از دروازه ورودی تختجمشید با نام «دروازه همه كشورها» (دووَرثـیـم ویـسَـه دَهـیـو) یاد میكند و نشان میدهد كه آن دروازه، آمدگاه همه مردمان جهان بوده است.
همچنین واژه «تَـچَـر» كه در سنگنبشته داریوش بزرگ برای نامیدن یكی از تالارهای تختجمشید از آن یاد شده است، بنا به پژوهشهای استاد نصراله برزآبادی فراهانی (نظریه نوین پیرامون معانی حروف الفبای فارسی، تهران، 1376) به معنای «جایگاه گزیدن راه» یا تالار شورا میباشد.
از سوی دیگر، شمار بیست و سه گانه اقامتگاههای مهمانخانه تختجمشید (كه به اشتباه و بدون هیچ دلیلی «حرمسرا» نامیده میشوند) با شمار بیست و سه هیئت نمایندگی ملل كه بر نمای آپادانا بركنده شده است، برابری میكند و نشانگر این است كه آن اقامتگاهها، نه حرمسرای خشایارشا، كه مهمانخانه تختجمشید میبوده است.
دلیل دیگری كه كاركرد تختجمشید را به عنوان انجمن همپرسگی ملی و مجلس قانونگذاری تأیید میكند، گزارش كورتیوس، تاریخنگار یونانی است كه آورده است اسكندر بنایی را به آتش كشید كه مردمان جهان برای گرفتن «قانون» به آنجا میرفتند.
ما از وجود چنین انجمنی، حتی در دوره اشكانیان آگاهی مكتوب داریم.
در متن پهلوی «اندرز پوریوتكیشان» (بند 44) آمده است:
«برای همپرسگی به انجمن بهان فراز شوید» و همچنین در «مادیگان سیروزه» آمده است: «در بهمنروز، خوب است به درگاه شاهی رفتن، به درگاه دانایان رفتن، عشق و دانش ورزیدن و به انجمن همپرسگی رفتن.»
ادامه دارد...