Anahita discussion
Literature
>
"در ستايش زن"
date
newest »
newest »
یک لحظه احساس کردم که زندگی سراسر پوچ و مسخره است؛ نه به خاطر این ها، که به خاطر آنچه بر من گذشت
جيرجيرك ممنون از متن زيباو قشنگت آقا مهيار عزيزم، شما ديگه چرا ؟با اونهمه مطلب جالب كه ازتون خوندم فكر ميكردم كه شما واقع بينانه تر از اين حرفها باشين .
زندگي قشنگه و با هدف . و قشنگيش به پر رمز و راز بودنشه .
هر آنچه هم كه بر سر هر كدام از ما رفته ،بر اساس بايدهايي بوده كه شايد هيچوقت كشفشون نكنيم ولي بايد تلاشمون را تا نهايت داشته باشيم .
من عاشق ِ نسیم ام، و از اسارت فراریحال آن که مرا عشقی به بند کشید.... به بندم کشید
آنجا می ایستند
و لب ِ موج شکن،درد ِ دل می کنند
صداهایشان
پرنده ها را به پرواز وا می دارد
و برگ ها را می ریزد
زنانی از روزگاران ِ ناشناخته
***
زمانی هست که جهان
به سکون می رسد
روز هایی که ُگل ها را
در دفترچه ای می فشردیم
تا خشک شوند
زنان
چنین چیزی اند
***
که می داند کجا و ِکی؟
به ناگاه در می یابیم
که همگان صدایی را می زیستیم
که آنان
با ما بجا نهاده بودند
"ایلهان برگ"
****************************************
قطره های باران بر خاک بوسه زدند و به نجوا چنین گفتند:"ای مادر!ما کودکان ِ دلتنگ وُ افسردهءتوییم/که از ملکوت به سویت باز آمده ایم
******
ای زن!موسیقی ِ چشمه ساران ِ زندگی،در لبخندهءتوست
******
تو ای زن!دل ِ جهان را با ژرفای اشک هایت فرا گرفته ای
هم بدان گونه که دریا،پهنهءخاک را
******
ای بانوی دیار ِ بیگانه!من تو را می شناسم
تو را می شناسم/تو در دریا زندگی می کنی
ای بانوی دیار ِ بیگانه!تو را در روز ِ پائیزی/در شب تابستان،در دلم دیده ام
ای بانوی دیار ِ بیگانه!به آسمان گوش فرا می دهم
شنیده ام!نغمهءتو را شنیده ام/دل را به تو سپرده ام
ای بانوی دیار ِ بیگانه!پس از آن که بر فراز ِ جهان اوج گرفتم/به دیار ِ نا آشنا فرود آمدم
و بر آستانهءخانهءتو چون مهمان آمدم
"رابیندرانات تاگور "
*****
به راستی والاتر،حساس ترو مهربان تر از مادر سراغ داریم؟
آنجا که پای انسانیت به میان می آید،جنسیت رنگ می بازد/و به واقع انسانیت وامدار ِ عظمت ِ زن می گردد
كولي باشد، عشيره اي يا شهري،مدير است./بسياراني كه ِمهتران ِ قومشان بودند وُ زن بودند.شيرزن بودند
خوی زن نه بر مبنای منفعت،بلکه بر مبنای محبت است/چرا که او حسابداري محتسب مزاج نیست/عاشق است وُ عاشقانه زیست می کند
آلودگی های قدرت کمتر قداست ِ او را لکه دار کرده است و این شرف و قداست ِ اوست که دروغ های زندگی را قابل تحمل می کند
زن، وجدان ِ نگران وُ بیدار ِ بشریت است